Eylül Kuzusu

Gamze-Atakan-Emrah

2012-02-11T01:30:00.010+02:00

Ben hiç tanımıyorum Gamze'yi. Ama biliyorum artık dünyalar tatlısı oğlu Atakan'ı ne kadar çok sevdiğini, Emrah'la nasıl bir aşk yaşadıklarını, çektiği onca sıkıntıyı, döktüğü onca göz yaşını. Dün seyahate gider gibiyim yazısını tesadüfen okudum. Dualarım Gamze için. Bir anne, bir eş, bir kardeş, bir evlat, bir dost. Umarım her şey yoluna girer.

Gamze'nin eşi Emrah'ın yazdığı yazıyı aşağıya ekliyorum. Gamze bir vesile olsun. Böyle kan ve ilik bekleyen çok insan var; genç, yaşlı, bebek, çocuk. Ne kadar çok kan verilirse o kadar çok kişi için o kadar çok umut olacaktır. Allah tüm hastalara şifa versin.

GÜÇLÜ BİR BABANIN YAZISI

BU YAZI GÖZÜ YAŞLI AMA UMUDUNU KAYBETMEMİŞ GÜÇLÜ BİR BABANIN YAZISI, SEVDİĞİMİN SAYFASINA YAZDIĞIM İLK YAZI. SEN ÖYLE BİR ANNESİN Kİ ŞU ANDA BİLE YAVRUSUNU DÜŞÜNÜP BENİM ATAKANIN YANINDA OLMAMI İSTEYEN HER DERDİN ALTINDAN KALKABİLECEK BİR YÜREĞE SAHİP BİR ANNESİN. AMA UMUTMA BANA VE OĞLUMUZA BİR SÖZ VERDİN GİTTİĞİN KURSTA DERSİNE ÇOK ÇALIŞIP BÜTÜN SINAVLARDAN GEÇEREK, EN KISA ZAMANDA YANIMIZA GELECEKSİN.
SANA ANLATDIĞIM O HİKAYE VE AVUCUNA VERDİĞİMİZ O ÖPÜCÜKLER BİR VEDA DEĞİL, BİR BAŞLANGIÇ; YENİDEN SAVAŞMAYA BAŞLADIĞIMIZ BU YOLCULUKTA SENİN EVLADINI VE SENİ DÜNYALAR KADAR SEVEN KOCANIN YOKLUĞUNU HİSSETMEMEN, BAZEN KONUŞMAYA BİLE TAKATİN OLMADIĞI DURUMDA BİZİ AVUCUNDA HİSSETMEN VE HİÇ BİR ZAMAN VAZGEÇMEMEN İÇİNDİ.
BEN BU SAVAŞTAN HİÇ VAZGEÇMEDİM NE OLURSA OLSUN VAZGEÇMİYECEĞİM. NE YAPMAM GEREKİRSE KANIMIN SON DAMLASINA KADAR HİÇ VAZGEÇMİYECEĞİM. NE OLUR SENDE VAZGEÇME VE YERDİĞİN SÖZÜ TUT.
ŞİMDİ BU YAZIYI OKUYAN HERKESE, BİZE DESTEK VEREN ONLARCA, YÜZLERCE BELKİ BİNLERCE GÜZEL İNSANIN, NE YAPABİLİRİZ SORUSUNA BİR YANIT:
SÜREÇ ÖNCELİKLE ÇOK GÜVENDİĞİMİZ DOKTORLARIMIZIN BAŞARILI BİR ŞEKİLDE KEMOTERAPİ TEDAVİMİZİ YAPMASI VE GAMZENİN VÜCUDUNUN İLK TEDAVİDE OLDUĞU GİBİ TEDAVİYE CEVAP VERMESİ GEREKİYOR.
SONRA BİZİM UYGUN İLİĞİ BULMAMIZ GEREKİYOR.
UYGUN İLİK, İLK OLARAK AKRABALARIMIZA BAKILACAK. MALİYETİ YÜKSEK BİR TEST OLDUĞU İÇİN SAĞLIK GÜVENCEMİZİN VE BİZİM KARŞILAYABİLECEĞİMİZ KADAR AKRABAMIZIN DOKUZ EYLÜL TIP FAKÜLTESİNDE DOKU TİPİ TARAMASINI YAPTIRACAĞIZ.
AYNI ZAMANDA TÜRKİYEDE İKİ ADET OLAN İLİK BANKASINA TARAMA İÇİN BAŞVURUMUZU YAPTIK. SÜREÇ PERŞEMBE GÜNÜ YAPILACAK KONSEYDEN SONRA BAŞLAYACAK.
TÜRKİYEDE BULUNAMASSA YURTDIŞININDA BULMAYA ÇALIŞICAZ ŞİMDİDEN YURT DIŞI MERKEZLERİ ARAŞTIRAN İNSANLAR VAR. EĞER BU TÜR YERLERDE ÇALIŞAN TANIDIĞINIZ İNSANLAR VARSA BİZE BU KONUDA TARAMA YAPMAK VEYA BAŞVURU İÇİN YOL GÖSTERİRLERSE ÇOK SEVİNİRİZ.
BEN BURADA GAMZENİN DOKU TİPİNİDE SİZLE PAYLAŞICAM, BELKİ DAHA ÖNCEDEN ELİNDE KENDİ DOKU TİPİ HAKKINDA BİLGİSİ OLAN VARSA BİR ÜMİT, TUTARSA VE BİZE YARDIMCI OLMAK İSTERSE LÜTFEN BİZİMLE İRTİBATA GEÇSİN.
GAMZE NİN DOKU TİPİ:
HLA-ABC SINIF I : A*03, A*30, B*08, B*08 CW*07, CW*07
HLA-DQ,,DR SINIF II: DRB1*0301, DRB*0301, DRB3, DRB3, DQB1*0201, DQB1*0201

GAMZE İÇİN BAŞKA NE YAPILABİLİR, İLİK DONÖRÜ OLABİLİRSİNİZ. NASIL:
TÜRKİYEDEKİ SAYISI İKİ OLAN BİRİSİ İSTANBUL ÇAPA TIP FAKÜLTESİ KEMİK İLİĞİ BANKASINA VEYA ANKARA İBNİ SİNA HASTANESİ İLİK BANKASI HİÇ ÜCRET ÖDEMEDEN BEN DONÖR OLMAK İSTİYORUM DİYEREK 10 DAKİKALIK BİR BASİT KAN ALINMASI SONUCU SADECE BİZE DEĞİL BU İLİĞE İHTİYACI OLAN TÜM İNSANLARA YARDIMCI OLABİLİRSİNİZ. İLEYİŞ BÖYLE DEVAM EDİYOR BENCEDE DOĞRUSU.
BU GÜN ÇAPA İLİK BANKASIYLA YAPTIĞIM GÖRÜŞMEDE DONÖR SAYILARININ 27000 OLDUĞUNU SÖYLEDİLER, TÜRKİYE GİBİ BİR ÜLKE İÇİN DOKU TİPİ TUTMA İHTİMALİNE GÖRE ÇOK AMA ÇOK DÜŞÜK BİR RAKAM. BU SAYIYI BELKİ SİZLERLE 100 BİNLER MİLYONLAR YAPABİLİRİZ TÜM İHTİYACI OLANLAR İÇİN.
DONÖR OLMAK İÇİN İLLA BURALARA DEĞİL BU BANKALARA DESTEK VEREN ÜNİVERSİTELER KONYA MERAM, KAYSERİ ERCİYES, ANTALYA AKDENİZ, İZMİR EGE TIP FAKÜLTESİNE BAŞVURABİLİRSİNİZ.
BEN DONÖR OLMAK İSTEMİYORUM AMA KAN VERİRİM DERSENİZ DOKUZ EYLÜL ÜNİ. KAN MERKEZİNE HEMATOLOJİ SERVİSİ HASTASI 559189 HASTA NUMARALI GAMZE AKBAŞ İÇİN KAN BAĞIŞINDA BULUNABİLİRSİNİZ. BUNUN İÇİNDE SİZDEN HİÇ BİR ÜCRET ALINMAYACAK VE KAN GRUBUNUZUN AYNI OLMASIDA GEREKMİYOR, HEPSİ KAN BANKASINA KOYULUYOR BİZİM İÇİN BAĞIŞ SAYISI FAZLA OLUNCA KAN İHTİYAÇLARIMIZ ANINDA KARŞILANIYOR.
VE YÜKSEK MERCİİDEKİ İNSANLAR, SADECE BİZİM İÇİN DEĞİL TÜM TÜRKİYE İÇİN SAĞLIK BAKANLIĞININ BU KONUYA DAHA FAZLA EĞİLİP İLİK BANKALARININ VE DONÖR SAYILARININ ARTTILIRMASI İÇİN GİRİŞİMDE BULUNABİLİR. ÇÜNKÜ BU İLİĞİN YAKINDA KENDİLERİNİNDE İHTİYACI OLABİLECEĞİNİ UNUTMASINLAR. SAYGILARIMLA.
http://atakan310309.wordpress.com/

Eylül'ün Espri Yeteneği

2012-02-07T09:25:00.000+02:00

Bu güne kadar yaptığı şakaları, esprileri kayıt altına almıyorum ama bu konuda gayet başarılı. Hatta arkadaşları çoğu kez anlamıyor itiraz etmeye kalkıyorlar Eylül'ün söylediklerine. Ben söylüyorum Eylül şaka yapıyor diye. Eylül'de gayet sakin "Evet şaka yapıyorum, ne oldu ki?" diyor.

Bu sabahta Ekin'i gönderdikten sonra (babası götürüyor) Eylül'ü kaldırmaya gittim. Kafasını kaldırıp, kendini sıkıp anne kalkamıyorum dedi. Niye mi böyle yaptı? Bizim küçük kızımız Ekin hanım 6. ayında ve henüz yattığı yerden kalkamıyor. Kafasını kaldırıyor yastıktan kendisini de sıkıyor ama bir türlü kalkamıyor. Benim büyük, esprili kızımda sabah sabah kardeşini taklit edip beni güldürüyor.

(Keşke Eylül'ün Ekin'i taklidi hep böyle komik olsa. Ağzında emzik ki Ekin emzik almıyor, altında bezi, bazen hiç komiğime gelmiyor.)

Para Biriktirme

2012-02-06T14:40:00.000+02:00

Eylül'ün tatlı sakız sevdasıyla bir türlü başedemedik. 10 tane alsak bir günde hepsini çiğniyor. Şeker ihtiyacını bu şekilde karşılıyor. Hem dişlerine hem de heryerine zarar.

Geçen gün yine sakız krizi tuttu okuldan eve giderken. Benim de gönlüm razı değil tatlı sakız çiğnemesine. Aklını nasıl çelsem diye düşünürken biraz konuşma yapmam gerektiğine karar verdim ve başladım anlatmaya:

" Eylülcüm sen yazın tatile ve Ankara'da yaz okuluna gitmek istiyorsun ya. Oralara gidebilmen için paraya ihtiyacımız var. Para verirsek gidebiliriz öyle yerlere. Biz şimdi sürekli tatlı sakız, abur cubur, oyuncak için para harcarsak tatil için paramız kalmaz ve senin istediğin yerlere gidemeyiz. Bunları almayalım ve para biriktirelim gidebilmek için."

Anında etki etti ve ağlamayı bırakıp yola devam ettik. Bir hafta falan oluyorsa eğer bu konuşmayı yapalı, o günden beri marketten, oradan buradan herhangi bir şey istemiyor. Geçenlerde babasıyla markete gittiklerinde boyama kitabı almış. Evde bana gösterirken "içinde bilmece var anne, başka da bir şey istemedim zaten" diyerek açıklama yaptı. Halasına da "tatile gidebilmek için para biriktiriyorum"demiş .Bu gidişle abur cubur ve oyuncak için para harcama dönemimiz yaz sonuna kadar kapandı.

Eylül'ün Allah Hakkında ki Soruları

2012-01-26T15:41:00.000+02:00

Doğduğu günden bugüne soru sormak gibi bir alışkanlığı olmayan Eylül kızımın bu günlerde acayip zorlayıcı soruları var: Anne, Allah nerede? Anne, bu yemekler Allah'ın mı?- Anne bu ev kimin? Bizim canım. - Allah'ın değil mi? - Anne, Allah'ı görmeyi çok istiyorum. Ben de nasıl cevap vereceğimi bilemediğimden "annecim bir araştırayım sana doğrusunu söyleyeyim. Sana nasıl anlatacağımı bilemiyorum" dedim ve bu akşam büyük ihtimalle sorularına cevap vericem. Biraz önce tavsiye üzerine http://www.sebnemdergisi.com adresine girdim ve orada "Allah nerede?" isimli makaleyi okudum. Şöyle yazıyor:

"Yedi yaşına kadar olan çocuklar: Bu yaş grubundaki çocukların “Allah nerede?” sorusundaki kastı, ismini duyduğu şeyleri zihninde şekillendirme çabasıdır. Çocuk, en iyi bildiği kavram ile, yeni duyduğu şey arasında kıyas yaparak çevreyi tanımaya çalışır. Örneğin, çocuğa, “Bir hafta sonra teyzene gideceğiz.” denildiğinde, çocuk “bir hafta”nın ne demek olduğunu henüz bilmiyorsa, “Yedi kere akşam olacak, ondan sonra gideceğiz.” diye açıklama bekler. Yani çocuk, bir önceki tanıdığı ile bir sonraki tanınacak arasında ilişki kurarak hayatı algılamaya çalışır. Bu itibarla, çocuk eğer “Allah çoook uzaklarda…” diye duymuşsa, bu uzaklık çocuğun zihninde bir şeylerle kıyasa tâbî tutulacaktır. Ankara kadar uzakta… İstanbul kadar uzakta… Yıldızlar kadar uzakta gibi… Bu sebeple bu yaş grubundaki çocuklara verilecek cevaplar, bir mesafe, şekil ve görüntü içermemeli, aksine, ileriki yaşlarda kendisinde merak hissi uyandıracak, Allah arayışını kesmeyecek cevaplar olmalıdır. Bu hassasiyet gözetilmeden verilecek cevap, zihnin bir köşesinde alarmı kurulmuş bir soru olarak, her an mevcudiyetini korumaktadır.

Bu sebeple yedi yaşına kadar olan çocuklara verilecek cevap konusunda, çocuk ile âile arasında şu iletişimi tavsiye ediyoruz… “Oğlum, ağaçları yaratan Allah… Kuşları yaratan Allah… Çiçekleri yaratan Allah… Bizleri yaratan Allah… O’nun yarattığı her şeyi etrafımızda görüyor, hissediyoruz… Ama O nerede ben bilemiyorum… Hissediyorum, O her an bizimle… Ama bilemiyorum nerede…”

Bu yaştaki bir çocuğun “Allah nerede” sorusuna aradığı cevap, filozofik, tasavvufî ve ilmî derinlikte ve yoğunlukta olmamalı, aksine, verilecek cevap, bir sonraki zihinsel yaşta verilecek cevaba hazırlık niteliği taşımalıdır."

Ben de bu şekilde anlatmaya çalışacağım. Bu konuda bilgisi olan varsa büyük bir açlıkla okumaya/dinlemeye hazırım. Ayrıca şöylede düşünüyorum: Eylül birilerinden Allah ile ilgili bir şeyler duymuş ve kafası karıştığı için sorup duruyorda olabilir. Nasıl cevap vereceğimi bilmediğimden hemen konuyu kapatınca pek sorgulayamadım nedenlerini.

Uyku Ritüelimiz

2011-12-22T13:35:00.001+02:00

Eylül: Diş fırçalama, su içme, kitap okuma, zeytinyağıyla masaj, yatakta azıcık sohbet.

Ekin: "Banyo, banyo" diyerek banyoya hazırlık, banyo, zeytinyağıyla masaj, beslenme, yatak.
Eğer yatırdıktan sonra ağlarsa alıyorum kucağıma. Ağlamazsa oyalanması için bırakıyorum ve kısa bir süre sonra yanına gittiğimde uyuduğunu görüyorum. Banyosunu her akşam 19.15-19.30 arası yaptırmama rağmen uyuması 22.30'u bulabiliyor. Ablasına çekti hazaar. :)Bazen ablasına kitap okurken ikisini de kucağıma alıyorum. Bi birini kokluyorum bi öbürünü.

İki Farklı Kaza

2011-12-21T18:47:00.001+02:00

Annesiyle birlikte karşıya geçmeye çalışan bir çocuk arabayı görüp panikleyince, arabanın kendisine çarpmasına sebep oluyor. ARaba duruyor, içindekiler dışarı çıkıp kontrol ediyorlar, çevreden bir sürü kişi gelip anne ve çocukla ilgileniyor.

http://webtv.hurriyet.com.tr/2/25986/0/1/o-cocuk-bu-olayi-hic-unutmayacak.aspx

Böyle haberleri izlediğim zaman da aklıma Çin'de kazada hayatı kaybeden iki yaşındaki kız çocuğu geliyor ve çok üzülüyorum. Keşke bütün insanlar çocuklar, hayvanlar, kadınlar, erkekler yani bütün canlılar için duyarlı, hoşgörülü, iyi niyetli olsa.

http://www.cnnturk.com/2011/dunya/10/17/dunya.cinde.yasanan.bu.kazayi.tartisiyor/633483.0/index.html

Sosyalleşme

2011-12-21T15:02:00.001+02:00

Bazı arkadaşlarla gün yapıyoruz yıllardır. İlk yıl kendisinden bir yaş büyük Tuğra'yla aralarında hiç bir yakınlık yokken ikinci yıl yani geçen sene çok samimi oldular. Hatta Bu..r..ger K..İn..g'de parkta, bizim evde, onların evinde sürekli bir araya geldiler. Geçen Pazar günü ise böyle olmadı. Tuğra'yla pek oynamadıkları gibi Umut'ta (onlardan 4-5 yaş büyük) aralarına girince "onlar iki erkek, ben tek kızım,yanımda bir kız daha olması gerekiyor" diye cümle kurdu. Dün de okul müdürü Suna ablayla görüştüğümde kendi aralarında kız erkek olarak kutuplaştıklarını, renkleri bile artık kız rengi erkek rengi diye ayırdıklarını ve ona göre giyip giymediklerini söyledi. En zor yaşlardan birisinin 5 yaş olduğunu, egodan süper egoya geçişte hem ilk 4 yılın alışkanlığından kurtulamadıklarını hem de yeni sosyalleşme davranışları sergilediklerini söyledi. Benim de içim biraz rahatladı. Arada bir Suna ablayla konuşup, deşarj olup yola öyle devam etmeliyim. Sürekli ağlama, bağırma ve dağtıma modunda olduğunu söylediğimde de Ekin'in öyle yapıp ilgi gördüğünü, o yüzden de ilgi çekmek için onu örnek aldığını söyledi. Öpmenin bile Eylül'e uzak bir davranış olduğu halde son zamanlarda öğretmenlerine ve kendisine sarıldığını, yemeğe giderken uzak durmaktan hoşlanan Eylül'ün öğretmenin elini tuttuğunu, kitap okurken öğretmenin dizlerine yattığını yada illa öğretmenin yanına gittiğini söyled. Bugünlerde Ekin hanım sürekli ağladığı için yapışık ikiz gibi dolaşıyoruz, Eylül'de sevgi açığını bizden başkalarıyla gideriyor demekki.

Korku

2011-12-21T14:49:00.000+02:00

Ekin'in altını değiştirip yatağın ortasına doğru koydum ve ellerimi yıkamaya gittim. Giderken Eylül'de yanımdan geçip Ekin'in bulunduğu odaya gitti. Tam ellerimi kurularken "Anne koş, Ekin yere çok yaklaştı" diye bağırmaya başladı. Odaya fırladım ki Eylül, Ekin'i sıkıca kucaklamış ama taşıyamıyor. Kendiyle yatak arasına iyice sıkıştırmış bana bakıyor. Ekin'de bana yalvaran gözlerle bakıyor. Ekin'i alıp yatağa koydum. "Hani Eylül bensiz Ekin'i almayacaktın" dedim. Sonra da aklıma geldi kardeşini yere düşürmemek için verdiği mücadele ile ablalık sorumluluğunu yerine getirdiği. Sarıldım öptüm. "AFerin benim kızıma, kardeşi düşmesin diye nasılda sıkı sıkı tutmuş" diye sevdim. Aferin benim kızıma, can kızıma.

Biliyor musunuz?

2011-12-12T14:43:00.002+02:00

- Cuma günü küçük kızımı uyuttuktan sonra büyük kızımla, odasının duvarını silmeye başladığımı,

- Duvardaki yapışkan izlerini tinerle temizlemek isterken duvarı rezil ettiğimi,

-20 dakika sonra küçük kızımın uyanıp ağlamaya başladığını,

-Onunla uğraşırken durulama suyunu yere döktüğümü,

-Kahverengi basamaklar, pembe kule ve kırmızı mavi çubukların sırılsıklam olduğunu,

-Yerin tahtalarının hafiften kabardığını,

-Kızım sakın babana söyleme (hayır söylese nolacaksa) dediğim halde, koşa koşa beni ispiyonlamaya gittiğini,

-Cumartesi günü Eylül arkadaşı ve ben kahkaha atarken küçük kızımın çığlık üstüne çığlık attığını,

-Pazar günü Eylül, Ekin ben top oynarken küçük kızımın kahkahalar ve çığlıklar attığını,

-Artık Ekin'in yatarken çığlık çalışmaları yaptığını,

-Eylül'ün telefon defterini sık sık kullandığını, canı istediği zaman birilerine telefon ettiğini,

-Telefon defterinde kendi fotoğrafının olduğu sayfayı açıp teyzemi arıyorum dediğinde "o teyzenin değil ki, senin fotoğrafın" dediğimi ve elini ağzına götürüp "Aaaaa ben bunu teyzem sandım" dediğini,

-Öğlen uykusunu kaldırdığını, okulda da uyumadığını, arada bir kendisi yatsa da bensiz gece uyumadığını,

-Her akşam Ekin'i yıkayıp zeytinyağıyla masaj yaptığımı, Eylül'e de her akşam kitap okuyup masaj yaptığımı,
-Eylül'ün günde 10 bin kere atlet dona varıncaya kadar kıyafet değiştirdiğini, her şeyi ortaya attığını, her gün makyaj yaptığını, artık parfüm bile sıktığını,
-Canı sıkılınca ağzına emzik alıp "ben bebekmişim" diye bebek taklidi yaparak beni gıcık ettiğini,

-Eylül'ün "anne sen Ekin'i benden daha çok seviyorsun" dediğini ve benim "hayır kızım, senden daha çok sevmiyorum, sadece daha çok ilgileniyorum. Çünkü kendi başına kaşınamıyor bile" dediğimi,

-Bloga yazmak için bir sürü şey tasarladığımı ama bilgisayarı açıncaya kadar her şeyin kafamdan silindiğini,

-İki çocuklu hayatı çok sevdiğimi ama henüz bir düzen oluşturamadığımı, hayır zaten oluşturup oluşturamayacağımı da bilmediğimi,

Biliyor musunuz?

"PENGUEN" Çalışması ve Penguen Lapbook

2011-12-07T00:49:00.001+02:00

Takip edenler bilirler çok zamanda az ve özensiz iş yaparım maalesef. Yine böyle bir çalışma yaptık kızımla. Lapbook için "penguen" yazısı hazırlarken aklıma Eylül'e "penguen" yazdırmak geldi. Elimizde ki ince, tahta harfleri kullandık. Önce bildiği gibi yazmasını istedim. Sonra ben kağıda yazdım (nasıl bir yazıysa o da) oradan bakıp yazmasını istedim. En son da hataları düzelttik.

Sonra bu tahta harfleri kullanarak lapbooku tamamlamaya karar verdim. 1 numara (4'e kadar numaralı yanılmıyorsam) zımpara kağıdıyla "penguen" kestim. Benim kestiğimi görünce Eylül'de kesmek istedi. Harflerden kağıda yazdıklarımı kesti O'da. O'nun kestikleri de boşa gitmesin, kendi lapbookunda O'nun da payı olsun diye lapbook başına kağıtları yapıştırdık. Benim kestiğim zımpara harfleri de küçük zarfın içine koyduk. Yine lapbookun başındaki "p"ler zımpara kağıdından. Penguen resmini de kendisi boyamak istedi. İlk sayfada ki küçük zarfın üstüne tavşan çizdi. Başka bir zarf kullanmak istedim kabul etmedi.

Nasıl hazırladığıma, nerelerden faydalandığıma sıra gelince. Hayvanların özellikleri için nette arama yaptım. Değişik bloglardan ve vikipedi'den okuduklarımdan çıktı aldım. Diğerleride tamamiyle archisugar'dan (ç)alıntı. Eğer burayı incelerseniz http://montessoriegitimi.blogspot.com/2009/02/penguen-lapbook.html ne demek istediğimi anlarsınız. Esra'nın yaptığı gibi olmadı ama, taklit aslının aynısı olur mu hiç?

(Kuzum araya bir de resim ekledi. (çalışmanın arasına) Anne ve yavru ördek güneşli, mavi gökyüzünün altında, denizde yüzüyor. hemen hemen her resimde sarı güneş, mavi gökyüzü, çim ve çiçek oluyor. Bir de gülen insanlar.)

Türk Dil Kurumu

2011-12-06T09:42:00.002+02:00

Bugün yazasım var gerçekten. Aklıma ne gelirse yazmak istiyorum. Bir de işlerimi yazıp bitirsem. İnternette en çok ziyaret ettiğim sitelerden birisi Türk Dil Kurumu'nun sitesi. Özellikle de Büyük Türkçe Sözlük. http://tdkterim.gov.tr/bts/ Elimde kitap sözlük de var. Bazı akşamlar oturup sözlük karıştırıyorum. Keşke bu alışkanlığı çok genç yaşta kazansaymışım. Çok keyif alıyorum, zamanın nasıl geçtiğini hiç anlamıyorum. Gerçi kitap okurken hep böyle hissediyor insan, değil mi?

Ulu Orta Emzirme

2011-12-06T09:28:00.001+02:00

Eylül'ü 21 ay emzirdim, şimdi de Ekin'i sütüm bitene kadar emzireceğim inşallah. Emzirme konusunda benim en büyük şansım hem sütümün olması hem de eşimin ulu orta emzirmeme hiç sesini çıkarmaması oldu. Burada emzirsem mi ki diye tereddüt yaşadığım her yerde "tabii ki emzireceksin,çocuk aç mı kalsın" der. Bir de emziren bir kadına hiçbir erkeğin yan gözle bakmayacağını, Anadolu kadınının ulu orta çok rahat emzirdiğini söyleyerek beni destekler. Keşke devletimiz de destekleseydi emziren kadınları.

Bu konuda yazılmış en güzel yazılardan birisini bu sabah okudum ve paylaşmak istedim. Bir baba tarafından yazılması ayrıca hoşluk katıyor yazıya.

http://ozanoyunbozan.blogspot.com/2011/12/bebekler-kime-emanet-anne-sutu-mama.html

Utangaçlık

2011-12-06T08:58:00.000+02:00

Eylül kızım bu günlerde utanma duygusunu fazlasıyla yaşıyor. Bu sabah saçlarını ördüm aynanın önünde. Dönüp aynaya bakarken "ay Eylül ne kadar güzel oldun" dedim. Önce şımarıkça "ya utandım" deyip sağa sola döndü. Sonra da bağırmaya başladı ve küstü. "niye öyle söyledin, utandım ben."

Aynanın karşısında pantolonunu giyerken şarkı mırıldanıp, dans etmeye başladı. Anne bana bak deyip dansını gülerek bana gösterdi. "Okulda da böyle yapsam arkadaşlarım çok utanır, değil mi anne?" dedi. Gülerek "hayır canım, onlar utanmaz. Senin de utanmana gerek yok" dedim. Ama bu utanma muhabbeti biraz daha sürecek.

Öğretmenler Günümüz Kutlu Olsun

2011-11-24T09:31:00.000+02:00

Biz kutlayalım da, güzel ülkemde kaç mutlu öğretmen kaldı acaba?

"EFENDİLER:
Avrupa'nın bütün ilerlemesine,yükselmesine ve medenileşmesine karşılık Türkiye tam tersine gerilemiş ve düşüş vadisine yuvarlandırılmıştır.Artık vaziyeti düzeltmek için mutlaka Avrupa'dan nasihat almak, bütün işleri Avrupanın emellerine göre yapmak, bütün dersleri Avrupa'dan almak gibi birtakım zihniyetler belirdi.Halbuki, hangi istiklal vardır ki, ecnebilerin nasihatlarıyla,ecnebilerin planlarıyla yükselebilsin?..Tarih böyle bir hadiseyi kaydetmemiştir!..
Türk milleti, kendini ve memleketin yüksek menfaatleri aleyhine çalışmak isteyen bozguncu, alçak, vatansız ve milletsiz beyinsizlerin saçmalamalarındaki gizli ve kirli emellerini anlamayacak, onlara hoşgörü gösterecek bir topluluk değildir." Mustafa Kemal Atatürk

Bu da öğretmenlerimiz sayesinde olabilir ancak, değil mi?

Hayat

2011-11-22T09:02:00.000+02:00

Sonunda bloga uğrayabildim. İki çocuk ne zormuş Yarabbim. Neyse başlayayım anlatmaya. 17 Kasım itibariyle işe başladım. Günlük 3 saatlik süt iznimin ilk yarısı 10.30'dan itibaren ikinci yarısını da 15.30'dan itibaren kullanıyorum. Yani hem işyerinde ki işleri yetiştirmem lazım, hem de çocuklarla ve evle ilgilenmem. Kendimden bahsetmiyorum bile çünkü bayram için bile kuaföre gidemeyecek kadar yoğunum. Beni özellikle iki çocuklu anneler anlıyordur. Tek çocuğu olanlar " o kadar zor olamaz" diye düşünürken ikiden fazla çocuğu olanlar "sen bir de üçüncüyü yap da gör" diyeceklerdir. Kimsenin gözünü de korkutmayayım kesinlikle harika birşey iki çocuk sahibi olmak. Sadece zor. Bu durumda olan büyüğe oluyor. Küçüğün ihtiyaçlarını hemen karşılamak gerektiğinden büyük çocuğa sürekli beklemesi gerektiği söyleniyor ve bu küçük yaşında fedekarlık yapması bekleniyor.

Sabahları ne kadar erken kalkarsak kalkalım bir türlü paniksiz evden çıkamıyoruz. Kızlardan birini bakıcısına bırak, diğerini okula bırak. Bazen eşi işe bırak ve ondan sonra işe gel. Tabii bütün bunları bellli bir süre içinde yapmak gerek. Evi temizlemekte bu koşturmaca da zor olduğu için, küçüğün altını temizledikten sonra ellerimi yıkayıp yatağı topluyorum. Eylül'ün pantolonunu giydirdekten sonra Eylül'ün odasını topluyorum. Temizliği, toplamayı her elim boş kaldığında yapmaya çalışıyorum. Haliyle en çok ben yoruluyorum.

Eylül kardeşini öpüp, "âblâm benim âblâm benim" diye sevince, sarılıp okşayınca, Ekin hanım bize sürekli uzun uzun hayat hikayesini anlattıkça, evde sürekli bağırış çağırış olunca yaşadığımı anlıyor ve bu halimize şükür ediyorum. Ayrıca iki çocuk olayı gözümü korkutmadı, belki üçüncüyü de yapabiliriz kısmetse.

Kitap okumak, müzik dinlemek, iki dakika kendi başına kalmak, tuvalette dahi yalnız olmak şu günlerde bir hayal. Bence ikisininde okul, iş veya eş nedeniyle evden ayrıldıklarında bu hayal gerçek olacak. O zamana kadar bu yoğunluğun tadını çıkarmak gerek.

Eylül'ün uykusu da bir hayal bu günlerde. Kız illa benimle yatacak yoksa yatmıyor. Yatması da zaten 10'u buluyor. Dün artık iyice zıvanadan çıktım çok çirkin bişey yapıp tehdit ettim. "Baki artık bu kızı Suna öğretmenine söyleyeceğim, bu saat oldu hâlâ uyumadı diye". İnsan bazen napacağını bilmiyor. Uykusuzluktan hiperaktifliği başlıyor, dengesizleşiyor ama yine de inat ediyor.

(bu günlerde yazım hep böyle olacak, daldan dala daldan dala.)

Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun

2011-10-29T21:06:00.000+03:00

Ne Mutlu Türküm Diyene...

Van

2011-10-24T12:17:00.000+03:00

Üzülerek izliyorum. Herkesin elinden geldiği kadar yardım etmesi gerekiyor. Benim anlamadığımsa, neden bu felaketler olmadan önce önlem alınmadığı. Biz ülke olarak depreme yabancı değiliz ki. Neden hâlâ depremin şiddetinden değil de yapılan binaların zayıflığından insanlar hayatlarını kaybediyor. Neden biz başımıza gelenleri unutuyoruz, hatırlamıyoruz? Neden biz yaşadıklarımızdan ders çıkarmıyoruz. Feysde bir yazı vardı "Zorunlu "dün" dersi verilsin, artık yaşadıklarımızdan ders alalım" diye. Ne kadar doğru değil mi? Başımıza gelen felaketleri 1-2 ayda unutup gidiyoruz. Kendi başımıza gelmedikçe film izler gibi izliyoruz, kendi başımıza gelince de haksızlığa uğradığımızı düşünüyoruz.

Bu kötü ve zor günlerde yapacağımız tek şey birlik olmaktır. Bu günler birlik olma günüdür. Halkımız arasında ayrımcılık yapamayız. Doğu Batı diye, Kürt Türk diye ayıramayız kendimizi. (1941 yılında ülkemizi 7 coğrafi bölgeye ayırmalarının sebebini bugün çok daha net görebiliyoruz aslında, değil mi?) Ben yıllarca Arapgir'de oturdum. Evimizde ki üç biblodan ikisi ablamla bana, diğeri de kürt kardeşimiz Yalçın'a aitti. Biz kardeştik. Bölünmeyelim. Depremi yaşamış, sonuçlarını çok acı bir şekilde yaşayan Vanlı kardeşlerimiz, hemşehrilerimiz için "Kürtler ama, Doğulular ama" ifadeleri kullanmayalım. Bölünmeyelim.

İkinci Ay Aşıları

2011-10-14T00:23:00.000+03:00

Bugün ikinci ay aşıları vardı Ekin'in. Biri koldan ikisi bacaktan yapıldı. Koldan verem aşısı yapıldı (BCG) Verem aşısı yapıldıktan sonra üç gün bebişler yıkanmıyor. O yüzden aşıya gitmeden önce banyosunu yaptırmak iyi olur. İkinci aşısı bacaktan yapılan 5'li karma aşısı (Difteri-Tetanoz- asellüler Boğmaca-Inaktive Çocuk felci-HIB) Bu aşı çok can yakıyor ve eğer aşı olmadan önce c.a.l.p.o.l içirmediyseniz sonrasında ve özellikle açık tenlileri daha çok etkiliyormuş, Ekin gibi sıkıntı çekmesi ihtimali oluyor. Sıkıntı ihtimali aslında çok nadir oluyormuş ama bize denk geldi size de gelebilir. Üçüncü aşı da diğer bacaktan yapılıyor Konjuge Pnömokok Aşısı. Üçüncü ayda bir aşı yok, sadece kontrole gidiyor bebişler. Diğer aşımız Aralık'ta. Yani dördüncü ayda.

Eylül Hasta

2011-10-14T00:16:00.001+03:00

Benim küçük kızım Eylül (daha küçüğüne mini minnacık kızım diyorum) bir haftadır hasta ve okula gitmiyor. Galiba kardeşinin olması psikolojisini bozdu, bünyesini zayıf düşürdü, soğuk da tuzu biberi oldu. Suna abla (Okul müdürü) bugün arayıp geçmiş olsun dileklerini söyledi ve Eylül ilk yıl bile böyle kötü hasta olmamıştı dedi. Burun akıntısı ve tıkanıklığı, ses kısıklığı, öksürük, halsizlik, iştahsızlık,hapşırma. Kardeşi de aldı nasibini tabii, onun da burnu tıkalı. Emerken zorlanıyor garibim.

Bugün ikinci kızımın aşı günüydü. Aşıdan bir saat sonra çok canı yandı, çok ağladı. Şimdi daha iyi çok şükür.

Eylül'de umarım haftaya iyleşmiş olur artık. Gözleri yorgun yorgun (baygın baygın) bakıyor. Canı hiçbir şey yapmak istemiyor. Ne zaman kilosu iyi oldu desek hemen hasta olup kilo veriyor.

18 Eylül

2011-09-18T21:38:00.001+03:00

2007'den beri bu günün anlamı çok büyük. Bugün benim canım kızımın, biricik yavrumun, güzel ablamın, dünya güzelimin doğum günü. İyi ki varsın Eylülcüm. Seni çok seviyorum. Benim olgun, akıllı, merhametli, temiz kalpli kızım. Hep birlikte nice doğum günleri kutlayalım sevgilim.

(21.12.2011 güncelleme. Kızımın doğum günü için anneannesi, dedesi ve teyzesi Ankara'dan geldiler hediyeleriyle. Baki'yle ben de Meliha teyzesi, dedesi, teyzsesi versin diye bir sürü hediye daha aldık. Cumartesi günü(17 Eylül) Ben, babası, kardeşi, dedesi, anneannesi, teyzesi, salça yaparken çağırdığımız Meliha teyzesi ve Şaziye ablasıyla doğum gününü kutladık. Her yıl saat: 09.35'de fotoğrafını çekerdim, ama bu 18 Eylül'de saat 14 gibi aklıma geldi, öyle çektim fotoğrafını ve asıl doğum gününde doğum gününü kutlamadık. 19 Eylül'de Nidos'un yönetim kurulu üyesi arkadaşlarımız ve büyüklerimiz geldi. Eylül'ün öğretmeni Suna abla da vardı. Hem Ekin'i hayırladılar Eylül'e çaktırmadan hem de Eylül'ün doğum gününü kutladık, pasta kestik. 20 Eylül Salı günü de okulda kutladık doğum gününü. )

Son Günler

2011-09-18T21:35:00.001+03:00

O kadar yoğun geçiyor ki, ne zaman öğlen oldu Eylül geldi ne zaman yatma saati geldi hiç farkına varamıyorum. Şunu belirtmeliyim ki ama halimden çok memnunum. Nur topu gibi bir kızımız daha oldu. 2,23 kg doğdu yani küçücük bir şeydi. Şimdi azar azar, yavaş yavaş büyüyor gibi. Ablası da pek seviyor. :) Mıncır mıncır yapıyor çocuğun suratını. Gelelim neler olduğuna, neler yaşadığımıza.

Hastane çantamı hazırlayıp bitirdiğim gün doğum sancılarım başladı. 9 Ağustos'ta 22.30da başlayan sancılarım 11 Ağustos'ta gece 22.00de sezeryanla sonuçlandı. Maalesef ssvd yapamadım. (Bu arada Nurturia'da ve yahoo'da ssvd grubu var.) Çok şükür hepimiz sağlıklıyız, gerisi çok önemli değil. (ssvd yapamadığım için kahroluyorum ama neyse.)

Doğum çantamda ki birçok şeyi kullandım. Doğum yapacağınız hastane belliyse, listenizi oradaki ebelere gösterin. Ben gösterdiğimde çantamdan neleri çıkarmam gerektiğini söylemişlerdi. Boşu boşuna yer kaplamadılar böylelikle. Diş fırçası, makyaj malzemesi falan kullanmadım. Yorgun ve ameliyatlıydım, ihtiyaçlarım için bile zor kalkıyordum. Makyaj ya da diş fırçalamak hiç aklıma gelmedi.

Eylül 3 hafta boyunca Arı kolejinin yaz okuluna gitti. İlk havuz günü havuza girmek istememesine rağmen 3. haftanın sonunda yüzmeyi öğrenmişti. Okuldan çok memnun kaldık. Tavsiye ederiz.

Ankara'da doğum yapmam için annem babam ve ablam çok isteklilerdi. Bu konuda sonradan bir yazı yazmak istiyorum. Böyle bir ailem olduğu için ne kadar şükür etsem azdır.

Koltukları değiştirdik sonunda. Artık gönül rahatlığıyla misafir ağırlayabiliriz.:)) Ve yeni araba da aldık. Ve eşimin çok güzel bir okula ataması oldu. (İlk atama değil yanlış anlaşılmasın.) Yıllardır bekliyordu.

Bugün elimi çok kötü kestim. Canımı acıtıyor. Sağ elimi çok iyi kullanamıyorum.

Kızlardan biri uyuyor diğeri uyutmam için beni bekliyor. Sonra devam edicem.

Hastane Çantası

2011-08-10T15:01:00.000+03:00

Doğum çantasını dün hazırlayıp (artık zamanı gelmişti, 39. haftadayız) kenara koydum, hanımefendi 22.30 itibariyle sancılara başladı. Çantadakileri mi merak etti sıpa?

Benim için:

- Pijama, gecelik, sabahlık;

- Kirliler ve gelenler için poşet;

- Diş fırçası, macunu, saç fırçası, taç, makyaj çantası, makyaj temizleme mendili;

- Islak mendil;

- Çorap, terlik;

- Kağıt havlu, tuvalet kağıdı;

- Emzirme atleti, iç çamaşırı;

- Göğüs pedi;

- Eve dönüş için rahat bir kıyafet;

- Ufak bir hurç;

Ekin bebek için:

- Bebek bezi;

- Kıyafetleri; (İki takım çıtçıtlı, iki tane askılı bir tane yarım kollu alttan çıtçıtlı, çorap, eldiven, şapka, önlük)

- Battaniye;

- Ağız bezi;

Eylül abla için:

- Abla olduğu için hediye.

(Ayrıca her gelen Ekin bebeğe bir şeyler getireceği için ablalık hediyesi dışında hediyeler alıp, Ekin'e gelenlerle birlikte "bak bunu da sana getirmişler" diyerek ufak hediyeler vermeyi planlıyorum.)

Başak Burcu Kızım

2011-07-20T12:23:00.003+03:00

Daha karnımdayken bana ne kadar dost bir çocuk olduğunu hissettiriyordu Eylül. Olaki moralim bozuk olsun, ağlayayım hemen karnımı okşar, canım kızım sen kendini üzme, ben birazdan kendime gelirim derdim. O'da hemen bir iki kıpraşır, desteğini gösterir ve beni rahatlatırdı. Taa anne karnından belliydi kızımın dost olduğu, merhametli, sevgi dolu, anlayışlı olduğu. Biraz önce gebelik.org'ta ikinci bebeğimin burcunu okurken, Eylül'ün burcunu da okudum ve her kelimesine (düzen ve titizlik hariç) katılıyorum.

Başak Burcu Bebeği: 24 Ağustos-22 Eylül

En sevdiği cümle: "benim yaptığım gibi yap!"
İyi yönleri: zeki, temiz, uyanık, mükemmelliyetçi
Olumsuz yönleri: kolay sinirlenir, çok aşırı titiz, "doğuştan kavgacı"

Herşeyin zamanlı olması ve mükemmel olması başak burcunda doğan bebek için çok önemlidir ve beslenme, banyo ve oyun gibi olaylar hergün aynı zamansal sırayı izlemelidir.
Başak burcu zekidir, dikkatli ve aktifdir, aynı zamanda da kibar, sakin ve huzurludur. Başak burcu çocukları diğerlerine göre daha kısa zamanda sorumluluk duygusu kazanırlar ve daha kısa zamanda yetişkin hale gelmek isterler, erişkin gibi davrandıklarının başkaları tarafından vurgulanılmasından hoşlanırlar. Örnek aldıkları kişiler anne ve babalardır elbette.
Başak burcu çocuğu her zaman ciddiye alınmak ister ve ufak yaşlardan itibaren kendi ayaklarının üzerine basabilmeyi arzular. Çok düzenlidir ve daha ufak yaşlardan itibaren kendilerini ve diğerlerini organize etmeyi severler. Ancak aslan burcu gibi bunu bir patronluk anlayışı içinde yapmazlar. Keskin bir zekaları vardır ve kendilerine birşeyi yanlış yaptıklarını bir kez söylemeniz yeterlidir. Bu "hatayı" gurur meselesi yaparlar ve asla tekrarlamazlar. Giyinmeye ve güzel görünmeye meraklıdırlar. Bazen yabancılara karşı çekingen olsalar da dost olarak gördükleri kişilere olumlu duygularını göstermekten kaçınmazlar. Yıllar geçtikçe onun sizin en iyi dostunuz haline geleceğinden emin olabilirsiniz.

Güzel Ankara

2011-07-18T15:03:00.001+03:00

Ankara'ya gider iken.

Kuğulupark ziyaretimiz.

Beğendik'te çok para harcadık. :) Yedi gün kaldık, en aşağı altı gün buradaydı.

En sonunda kaydıraktan top havuzuna atlamaya da başladı.

Hayvanat bahçesinde fayton keyfi.

Elbise ve ayakkabıyı kendisi seçti. Şapkayı takmam dedi, onu da dedesi taktı.

Bunların dışında ya evde serinledik ya da büyük anneannelere gittik. Bir kere de parka gidebildik.

İkea Evimizin Her Şeyi

2011-07-18T14:39:00.001+03:00

Bir haftalık Ankara gezimizi sona erdirip evimize dönmenin mutluluğu yanında, en sonunda İkea'ya uğramış olabilmenin rahatlığını da yaşıyorum. İyi ki Ankara'ya açıldı da gidip gezebildik. Tek kelimeyle bayıldım. Ankara'da olsam her hafta giderdim. Acayip keyif aldım gezmekten ama Eylül'le hemen çocuk bölümüne gidip enerjimizi orada tüketince diğer tarafları çok ayrıntılı gezemedik. Gerçi gezsek ne olacaktı ki; alınacaklar listesindekiler hep çocuk bölümündeydi.

En sonunda resim sehpamızı aldık. Çok güzel, çok kullanışlı, çok rahat, çok çok çok .... Adını köpüş koyduğu köpeği aldık, taburelerimizi aldık, kalpli banyo aynasını aldı, boya kalemleri, tahta kalemleri, tebeşir, rulo kağıt aldık. Doğum için Ankara'ya gidecek olursak getir götür olmasın diye resim sehpasını orada bıraktık. On gün sonra Ankara'mı burasımı kesinlik kazanmış olacak. O zaman ya Ankara'da kullanacak Eylül sehpayı ya da dedemiz gelirken buraya getirecek. Tadına doyamadan bırakıp geldik oralarda.

Kaymaz taburelerden iki tane aldık. Ondan da çok memnun kaldık. Klozete rahatlıkla çıkması için çok ideal. Kısaca aldıklarımız çok güzel. İyi ki gittik, iyi ki aldık, iyi ki gezdik. Darısı daha gitmeyenlerin başına olsun.

Dinlenmek

2011-07-07T14:06:00.000+03:00

Meliha teyzenin köye gitmesi vesilesiyle Eylül üç gün akşama kadar kreşe gidecek. Yani ben öğlenleri Eylül'ü okuldan alıp, biraz O'nunla takılıp, Meliha teyzesine bırakıp tekrar işe gelmek zorunda değilim. Bu üç gün için rutinim öğle tatilinde eve gidip, hiç kimsenin hiç bir gürültünün olmadığı evimde kafama göre takılmak. Masa üstünü açıp istediğim müziği dinleyip, istediğimi yiyip, etrafı toparlayıp işe geri dönmek. Dünden beri dinlendiğimi hissettim. Sessizliğe ve yalnızlığa ihtiyacım varmış meğer, bilememişim.

Kızım Çok Yoruldu

2011-07-04T15:21:00.000+03:00

Cuma gününden beri sanki doğumum bu hafta olacakmış gibi bir temizlik, bir düzenleme işine giriştikki sormayın. Benim en büyük yardımcım (ki aslında kendileri tek yardımcım) kızım Eylül.

Cuma günü:

Yatak odamızda ki yatağı kaldırıp kenara koydum, bazanın içini temizledim, kaldırdığım Eylül'ün küçüklük :) kıyafetlerini çıkarıp yıkadım. Yatağı kaldırırken, yatağın çarşaflarını değiştirirken, kıyafetleri seçerken, bazayı temizlerken Eylül yardım etti bana.

Cumartesi günü:

Eylül'ün yatağını kenara koyduk, bazanın içini temizledik, oyuncak dolabını boşaltıp bazanın içine oyuncakları yerleştirdik, dolabı temizledik, bebiş kıyafetlerini dolaba yerleştirdik, yerleri süpürdük.

Eylül bir ara çok yorulunca traş jeliyle boya yaptı.

Ben diğer tarafları temizlemeye devam ettim.

Pazar günü:

Mutfağı süpürdük, yerleri sildik. (Eylül kendi temizlik malzemelerini kullandı.) BAbasıyla mutfağa masa kurup, sandalyeleri taşıdı.

Öğlen yemeğinden sonra Meliha teyzesine gitti. Meliha teyzesi uyutmuş. Ben de rahat rahat temizlik yapmaya devam ettim. Balkonlar, banyo, tuvalet, salon, toz alma.

Bu kadar yorulduktan sonra da akşam parka gittik. Giderken Tuğra'yı da çağırdık. İki saat park keyfi yaptık.

Kompleksli İnsanlar

2011-07-04T14:05:00.000+03:00

Kesinlikle mütevazi değillerdir. Her zaman bir densizlikle karşılaşma ihtimaliniz çok fazladır. Söylediğiniz lafı farklı algılayıp hemen saldırıya geçerler. Küçücük çocuğunuzun lafını bile kendilerine hakaret görüp, çocuğu sorguya çekerler. Saygınızdan ya da yapınızdan dolayı değil bir densizlikle karşılık verirse onun seviyesine inmemek için susup geçmenizi, zafer olarak kabul ederler. Hayatımızın her devresinde, her an, her yerde maalesef karşılaşırız bu tip insanlarla. Maalesef çocuklarımızda karşılaşır ve evde bu tarz muhabbetlerle karşılaşmadığı için şaşırıp kalan çocuğu teselli anneye ya da babaya düşer. Kompleksli insanları sevmiyorum, onlarla muhabbetten ya da onlarla bir arada olmaktan hoşlanmıyorum.

Mini Masallar

2011-06-23T15:01:00.002+03:00

İş Arkadaşımın Eylül'den bir yaş büyük oğluyla Eylül çok iyi anlaşıyorlar ve aralarında kitap arkadaşlığı başlattılar. Birbirlerine kitaplarını gönderiyorlar ve bu kitapları okumaktan çok büyük keyif alıyorlar.

Arkadaşım Mini Masalları getirdiğinde Eylül'ün keyif alacağını hiç düşünmemiştim. Yanılmışım. Eylül okumaktan çok büyük keyif aldığı gibi verdiği mesajları hayatımıza katmayı çok iyi becerdik. Örneğin Eylül çiçekleri koparmayı çok severdi ama Kanguru Hopidik'i okuduktan sonra çiçek koparmayı bıraktı. (Dün kü istisnaydı) Ya da Ayıcık Nanu'yu okuduktan sonra "Ayı Nanu gibi sabırla uğraşman gerekiyor" diyorum ve ne demek istediğimi, ne yapması gerektiğini anlıyor. Ya da "Karga Gak Guk'u okuduktan sonra sen de Karga Gak Guk gibi pis kokmaya başlayacaksın Eylül, hadi banyoya" diyorum, etkili oluyor.

Kitapların hepsi 31 sayfalık masaldan oluşuyor. Kitabın arkasında da bir tane etkinlik bulunuyor. Biz kitaplar bize ait olmadığı için hiç yapmadık ama Eylül "sen bana bunlardan al, onları ben yapayım" diye talepte bulunuyor.

Eylül bu kadar uzun masallarda çok sıkılıyordu ama bunları ısrarla okumamı istiyor ve sonuna kadar sabırla dinliyor.

Tavsiye ederim.

Uyku Sorunu

2011-06-12T16:58:00.000+03:00

Eylül tek başına u-yu-mu-yor. İlla ki yanında ya ben yatıcam ya da babası. Uyuyunca bir şeyler kaçıracağını mı düşünüyor, onu da bilmiyorum. Özellikle çok uykusu olmasına rağmen öğlen uykularında çok büyük problemler yaşıyoruz.

Akşam evde misafir varken benim için çok zor oluyor. Başkası varken uyumayı hiç istemiyor. İyice sersemleşince anne yatalım diyor. Yatağa gidiyoruz, ben yatak kıyafetlerimi giyiyorum, yatıyoruz, 5 dk. sonra hayda koştur koştur içeri.

Evde misafir yoksa "anne uykum geldi, yatalım" diyor. Kitap okuyoruz, birbirimize sarılıp yatıyoruz. Tamam ben de 7 aylık hamileyim, uyku gözümden akıyor ama evin iki küçük çocuğu gibi birlikte yatıp birlikte kalkmakta hiç iyi olmuyor. Kızıma, canıma sarılıp yatmak çok büyük bir keyif olmasına rağmen artık Eylül'ün illa ki yanına bizi istemesi beni yormaya başladı. Kendi başına yatsın uyusun istiyorum. Arada bir de anne korkuyorum, yanımda dur diye ağlıyor eğer hadi sen kendi başına yat deyip yanına yatmadıysam. Ya da hele ki odadan çıktıysam. Elbette ki kocaman kız olunca bizi istemeyecek ama önemli olan şu dönemde kendi başına yatmayı öğrenmesi değil mi? Biz uyumadığımız zamanlar birbirimize sarılalım ama uyku saatinde yatağına gitsin ve yatsın. Hatta ben yine kitabını okuyayım. Benim için çok büyük bir keyif Eylül'e kitap okumak. Ben okuyayım, sonra iyi geceler öpücüğü vereyim ve O da yatıp uyusun istiyorum. Eylül'ü ağlatarak, kalbini kırarak veya üzerek kendi başına yatmaya alıştırmak istemiyorum. Artık onun kendiliğinden yatarken bizden vazgeçmesini istiyorum. Çünkü akşam zorla uyuttuğumuz çocuk gece uyanınca tıpış tıpış bizim yanımıza geliyor. Kendi başına uykuya dalmayı bilmiyor. Kendimden veya eşimden çok Eylül için istiyorum kendi başına uyumayı öğrenmesini. Bakalım ne zaman bu problemi aşıcaz.

Oy Kullanmaya Gidiyoruz

2011-06-12T08:53:00.000+03:00

Her oy kullanmada acayip heyecanlı oluyorum. Ya yanlış bir şey yaparsam ya geçersiz olursa diye çok korkuyorum. Hepimiz gidelim doğru düzgün oylarımızı kullanıp, vatandaşlık görevimizi layıkıyla yerine getirelim.

Vatanımıza milletimize hayırlı olsun.

Şafak Bay

2011-06-11T15:57:00.000+03:00

Daha önce bahsetmiştim Şafak öğretmenden. Kendisine Allah'tan rahmet, tüm sevenlerine sabır diliyorum. Mekânı cennet olsun.

Yıl Sonu Gösterisi Sobesi

2011-05-30T10:58:00.001+03:00

Sevgili Kitubi Damla başlatmış bu sobeyi. Ben de Eylül'ün yıl gösterisini henüz geçirmiş bir anne olarak bu sobeye katılmak istedim.

1. Çocuğunuzun devam ettiği kreşte çocukların gösteri yaptığı bir organizasyon düzenleniyor mu? Gösterinin süresi nedir? Nerede yapılıyor?

Eylül, 2010 Eylül'ünde kreşe başladı ve 06 Mayıs 2011'de yıl sonu gösterisine katıldı. Önceki yıllarda bütün yaş grupları aynı anda gösteri yapıyormuş ama bu yıl 4-5 yaş grubu anneler günününden iki gün önce gösterilerini yaptı. Bundan sonra yaş gruplarına göre ayrı günlerde düzenlenecekmiş gösteriler.

Gösteriler tam bir saat sürdü. Eylüller'in iki gösterisi oldu ve gösteriler sadece dans gösterisiydi. Çocuklar sahneye çıkıp dans ettiler. Hareketleri unutsa veya karıştırsa bile hemen karşısındakine yada yanındakilere bakıp sakince doğru pozisyonu aldılar. Hoş çokda unutan yada şaşıran olmadı.

Daha önceleri çocukları, öğretmenleri ve velileri sıkıntıya sokan küçük, gösteriyi izlemesi zor bir salonda yapılıyormuş. Ama bu yıl Fen Edebiyat Fakültesinin yeni açılan anfi tipi salonunda yapıldı. Hem çok genişti, hem anfi tipi olduğu için her yerden rahatlıkla izlenebildi. Hem de arkadaki odalarda çocuklar yaşlarına göre yere serilen örtülerin üstünde, öğretmenlerinin eşliğinde oyunlar oynadılar. Kostümlerini değiştirirken de çok sıkıntı çekmediler.

2. Gösteriye nasıl bir hazırlık yapılıyor? Haftada kaç saat bu iş için harcanıyor?

Bu sorunun cevabını bilmiyorum tam olarak. Kaç ay hazırlık yapıldı, günde kaç saat çalışıldı bilmiyorum. Bildiğim çocuklar strese ve sıkıntıya sokulmadan sakin bir şekilde hazırlandıkları.

3.Gösterinin çocuğunuza ne yararı olacak? Sizce çocuğunuz için bu hazırlıkların, ya da gösterinin kendisinin verebileceği zarar var mı?

Böyle bir ortamın içinde olması beni çok mutlu etti açıkçası. Çocuklar çok eğlendi. Çok fazla emek vermiş hem çocuklar hem öğretmenler. Hep birlikte çalışmayı öğrendiler, hatalarını hemen telafi etmeyi, gruba uymayı öğrendiler. Sadece dans ettikleri için de çok stress yaşayacakları bir ortam içinde olmadılar. Eylül'ün gittiği okulda yapılan gösterinin hiç bir zararı yok. Çünkü stressiz bir ortamda, dans ederek geçirdiler. Eylül'de herhangi bir yılgınlık, bıkkınlık yoktu hazırlık aşamalarında.

4. Bu gösterinin okula ne yararı var? Ne gibi yükleri olabilir?

Maddi bir yararı kesinlikle yok. Ama reklam olması açısından illa ki yararı var. Yıl sonu gösterileri okulun ciddiyetini ve imkanlarını gösteren bir etkinlik. Daha önce bir devlet okulunun yıl sonu gösterisini izlemiştim. Veliler fotoğraf çekmekten gösteriyi izleyememişti, öğretmenler çocukların ellerinden tutup gösteriyi yaptırmışlardı. Eylül'ün okulunun gösterisinde öğretmenler yanlarında durdu, sahnedelerdi ama kesinlikle yerleştirme dışında müdahale edilmedi. Çok fazla emek verdikleri ve çok yoruldukları ortadaydı.

5. Öğretmeni sizce bu hazırlığı severek mi yapıyor?

Yoruldukları ve bıktıkları zamanlar illaki olmuştur. Ama severek yapıyorlardır diye düşünüyorum. Eğer sevmiyorlarsa sevgisizlikleri hazırladıkları gösteriye değil genel olarak yaptıkları işedir. (Ama) sevmeden yapsalar bu kadar tatlı ve bu kadar başarılı olamazlardır.

6. Bu gösterinin veli olarak size ne yararı var?

Dediğim gibi Eylül'ü o ortamda izlemek bizim için çok keyifliydi. Öğretmenler ve okul müdürü bilinçli insanlar. Makyaj, topuz ve sim kesinlikle yasaktı. Kostümler günlük kullanıma uygundu. Sadece bir günlük kıyafetlere vermedik parayı. Başka bir okula göndermiş olsaydım doğal olarak düşüncelerim ve yazdıklarım farklı olacaktı. Bu okulda yapılan yıl sonu gösterisi harikaydı. Bize bir faydası olmadı ama Eylül'e çok faydası olduğuna eminim.

Ben de benim sayfada okuyup bu sobeden yeni haberi olan ve yazmak isteyen herkesi sobeliyorum.

Benim ve Kızımın Doktor Kontrolleri

2011-05-28T17:07:00.001+03:00

SSVD yapmak istediğim için uzun zamandır doktor araştırıyordum. Bana en uygunu Ankara'da ki Dr. Ebru SARAÇ olunca bu hafta kendisinden randevu aldım ve babamla birlikte görüşmeye gittik. Doğal olarak "neden?" diye sordu. Niğde'de olursam on gün önceden, doğum süreci başlamadan sezeryan olacağımı, sezeryan olacaksam bile bebeğimin bu süreci başlatmış olmasını istediğimi, eğer doktorun vereceği on gün önceki randevuya gitmezsem ve sancılarım başlarsa hiç tanımadığım bir başka doktor tarafından hemen sezeryana alınacağımı, bebeğime bu süreci başlatması için bir şans vermek istediğimi söyledim. Normal doğuramayacak olsam bile buna süreç başladıktan sonra karar verilebileceğini, bize ssvd şansı vereceğini söyledi. Beni neyin beklediğini bilmiyorum (Hoş bilsem belki yine aynı şeyleri hissederim) acı eşiğimin yüksek olduğunu da hiç sanmıyorum ve korkuyorum dedim. Doğum anında beni sezeryana alın diye bağırabilirim de dedim. Şu anda kimse bilemez nelerin olacağını ama sancılarınız başladığında ben hep senin yanında olacağım, sancıları nasıl karşılayacağını göstereceğim dedi. Yaklaşımı çok hoşuma gitti. Güven veren bir doktor. İlk kez sezeryanı bu kadar iyi geçtiği halde normal doğum isteyen birisiyle karşılaşıyorum dedi. Ağustosun 23'ü olarak gün söyledi. Ağustos başından itibaren her hafta kontrol etmesi gerektiğini bu yüzden Ankara'da olmam gerektiğini söyledi. Sekreterinden hastane ücretlerini aldım. Eşimle Niğde'de doğumla Ankara'da ki doğumun artılarını ve eksilerini konuşup Ağustos'a kadar bir karar vereceğiz.

Ertesi gün de kızımın doktoruna gittik. Fiziksel gelişimini de dert etmeyin, Eylül zaten hep (persantil tablosunda) gerilerdeydi dedi. :) (Hakikaten hep gelişimi geriden geridendi) Eylül'e daha önce demir eksikliği teşhisi koymuştum, ilacını içirmişmiydiniz dedi. İçirememiştik dedim. Eğer halâ demir eksikliği varsa ilaç takviyesi yapmamız gerekicek dedi. Ertesi gün Düzen'de kan tahlili yaptırıp doktor beye sonuçları faksladık. Demir eksikliği olduğu ortaya çıktı, ilaç verdi. Bu sefer kullanacağız ilacı.

Çocuklarda Düzen

2011-05-05T10:35:00.000+03:00

Özellikle son zamanlar Eylül'ün dağınıklığından acayip derecede şikayetçiyim. Burnunu sildiği peçeteyi yere atmaları, tokaları orda burda, salona hiç birşey getirmemesi için yaptığım uyarılara rağmen kıyafetlerini, boya kalemlerini, kağıtlarını, makaslarını herşeyini getirip getirip salona atmaları. Hiç birşey yapamazsa eline gofret, ekmek arası birşeyler alıp halıya döke döke yemesi, kağıtları unufacık kesip halıya yayması beni sinir ediyor.

Cumartesi günü temizlik yaptım babasıyla birlikte parka, bağa gittiklerinde. Ben öldüm bittim ama ev tertemiz oldu. Eylül hanım içeriye girdikten 10 dakika sonra salonun halini görünce şok geçirdim. Kendime gelince insaf dedim, eşime de kızdım niye izin verdin diye. Sanki izin vermese ne olacaksa. Eylül illaki dağıtacak şey buluyor.

Derken efendim, geçen gün Eylül hanım ayakkabısını giyerken yıllardır aynı yerde duran keratayı eline aldı, kullandıktan sonrada zor bir pozisyonda keratayı yerine koydu. Evet yerine koydu. İşte o zaman ben de şimşekler çaktı. Yeri hiç değişmediği için onunla ne yapacağını yani işi bittikten sonra ne yapacağını çok iyi biliyordu. Yerine koyacaktı tabiiki.

Ben bugüne kadar kaç kere Eylül'ün odasını değiştirdim. Birde çok biliyormuşum gibi hep Eylül'ün yanında değiştirdim. Bu nereye gelsin, böyle güzel mi, hoşuna gitti mi diye sora sora değiştirdim. Ve bu güne kadar da yeri değişmeden önce sürekli uğraştığı, oynadığı herhangi bir şeyin yerini değiştirdikten sonra bir daha hiç elini değdirmedi. Yeri değişmeden önce onlarla ne yapacağını biliyordu. Ama yeri değiştikten sonra ne yapacağını bilemedi. Kendi düzeni bozulmuştu bir kere. Hem ben onun yerini değiştirebiliyorsam Eylül'de değiştiremez miydi? O'da o oyuncağın halıda durmasını istiyordu belli.

Tecrübelerim sonunda diyebilirim ki düzen çocuklar için çok önemli. Odasının şeklini, oyuncaklarının yerini mümkün mertebe değiştirmemek lazım. Çocuk ilk nasıl gördüyse o haliyle kalmalı herşey.

Şimdi düşünüyorumda okula başlarken yeni bir kardeş, boşanma, ölüm, taşınma çocukları çok etkiler. O yüzden de elinizden geldiği kadar kreşe başlama, alışma döneminde bu konularda dikkatli olun (ölüm hariç tabii) demişlerdi. Taşınmak bir çocuk için demek ki travma nedeni. Çocuğun düzenini odasının şeklini değiştirerek, taşınarak, yada boşanarak değiştirmek zorunda kalırsak, çocukla günlerce uzun uzadıya konuşup, anlatıp, alıştırmak gerekiyor. Eylül, yapmaktan çok keyif aldığı birşeyin yeri değiştikten sonra kesinlike elini bile sürmedi. Lütfen eğer ben Eylül'ün odasını tekrardan lüzumsuzluk edip değiştirmeye kalkarsam biri beni durdursun.

Bizim Eylül İşte Böyledir 2

2011-04-25T10:06:00.001+03:00

Eylül artık 43 aylık. Hangi ara bu kadar büyüdü hiç farketmedim. Küçüktü, küçüktü bi baktım koca kız olmuş. Şimdiden fotoğraflarına bakıp, küçük hallerini sevmeye başladım. Sürekli küçüklüğünü anlatmaya başladım. "Eylül sen küçücüktün, göğsümde yatırırdım seni, sığardın. Miniciktin." diye anlatıyorum, dinlemeside pek tatlı geliyor kendisine.

Şimdi madde madde başlayayım kızımı anlatmaya.

1) Barbi tarzı bebeklerle oynamaya başladı. Oyuncakçıya girdiğimizde oyun hamurlarına, yapbozlara yada ahşah oyuncaklara bakmıyor, doğrudan barbilere gidiyor. Bi de oyuncakçıda scooter'ı sürmeye bayılıyor.
2) Uzun zamandır ilk kez dün parka giderken bisikletini de çıkardım. Daha önceki bir iki pedal çevirme başarısından sonra dün doğru düzgün bisiklet sürdü. Hava soğuk olmasaydı uzun süre daha sürerdi. Bisiklete binmekten çok keyif aldı. Zor şeyleri yapabildiğini görmenin verdiği mutlulukta cabası.
3) Acayip güzel makyaj yapıyor. Aynaya bakmadan rujunu ve farını çok güzel sürüyor. Ama artık fazla yapmaya başladığını düşündüğümden ve özellikle de rujun ve ojenin gelişime olumsuz etki ettiğini öğrendiğimden beri "makyaj yaparsan küçük kalırsın" demeye başladım. Etkili de oldu, çok çok ender yapıyor şimdi.
4) Saçlarını kendisi tarıyor, kendisi topluyor. Çokta güzel yapıyor. Rengarenk çıtçıtlı tokalar, lastik tokalar takıyor. Örüyorum diyerek bir tutam saçını ikiye ayırıp çevirip lastik tokayla tutturuyor. Henüz üçlü örmeyi bilmiyor. Çiçiler yapıyor.
5) Atlet ve kilodunu, kilotlu ve kilotsuz çoraplarını, etek ve pantolonlarını, uzun ve kısa kollularını kendisi giyinip kısa kollular hariç kendisi çıkarıyor. Çok aykırı olmadıkça giyeceği kıyafetlere karışmıyoruz, kendisi karar veriyor.
6) Tam bir televizyon manyağı oldu. Buna nasıl engel olacağımızı bilemiyoruz.
7) Hazırladığım telefon rehberini kullanarak Belinay'ı arayabiliyor. Diğer numaralar ya şehirler arası kodlu yada cep numaraları olduğu için zor geliyor. O yüzden biraz uğraştırıyor.
8) 1'den 18'e kadar sayabiliyor. Sonrasında ya başa dönüyor yada 20,29 diye uydura uydura gidiyor.
9) 1'den 9'a kadar yazabiliyor.
10) İzlediği çizgi filmleri anlatıyor, komik yerlerinde gülüyor. Bazen korkup kaçıyor.
11)Pantolon giymekten hiç haz almıyor ve zaten de giymiyor mümkünse. Sadece etek, elbise ve evde de eşofman giyiyor.
12) Kendi kendine oyun oynayabiliyor. Kendi kendine zaman geçirebiliyor.
13) Genelde kesinlikle toplamadığı gibi sürekli dağıtıyor. Burnunu sildiği peçeteyi tutup yere atıyor. Masanın üzerinde gördüğü kağıt mendili de.
14) Yardım istediğim zaman keyfine göre hareket ediyor. Ama kesinlikle uzun süre bir işle ilgilenmiyor. Bi yerde bi iş yaparken, kalkıp başka bir yere gittiğinde yaptığı işi unutup başka bir işe başlayabiliyor.
15)Okulunda arkadaşlarının doğum günü partisine katılmayı çok seviyor. Kendi doğum günü partisini iple çekiyor.
16) Balonla çok güzel el ve ayak oynuyor. Hİç düşürmeden rahatlıkla oynayabiliyor.
17) Tuvalet temizliğini kendisi yapıyor. Dün de yıkamayı öğretmeye başladım. Çünkü sadece silince pişik oluyor. Yavaştan yavaştan yıkayıp kurulamaya geçicez gibi. (klozetin kapağını kapatır, sifonu çeker, kapağı açar, ellerini yıkar.)
18) Elini, yüzünü, burnunu yıkar.
19) Aynanın karşısında kendisini incelemeyi pek seviyor."Kendimi beğendim" veya "Ben kendimi beğenmedim" diyor.
20) Sevdiği kişileri sayarken kardeşini illa ki ekliyor. Karnımı açıp kardeşiyle konuşuyor, ninniler,şarkılar söylüyor. Bazen göbeğimi öpüyor, sarılıyor. Kardeşinin adını Kelebek soyadını Çiçek Yavuz koydu. Kardeşinin çıkmasını dört gözle bekliyor. Karnını doyuracakmış, uyutacakmış, kucağında tutacakmış.

Şimdilik bu kadar.

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımız Kutlu Olsun

2011-04-23T15:43:00.000+03:00

Eylül'ün Telefon Defteri

2011-04-21T14:32:00.000+03:00

Geçen gün Eylül'ün arkadaşı kapıyı çaldı. Kapıya ben baktım ve Eylül'ün yorgun olduğunu, geç olduğunu, yemek yiyip yatacağını söyledim. Kapıyı kapattıktan sonra Eylül geldi koşarak, sen Belinay'a ne söyledin diye bağırmaya başladı. Mutfağa gittim, sofraya oturdum. Ağlayarak geldi yanıma, çağır gelsin dedi. Ben de madem git kendin ara, çağır dedim. Ama ben numarasını bilmiyorum ki dedi. İçim buruldu, kalktım aradım. O sıra aklıma bir rehber yapma fikri geldi. Dün akşam defter ve sayılı stikırlardan aldım. Evde ki bilgisayarda kayıtlı fotoğraflardan çıktılar aldım. Eylül'ün kullanabileceği bir rehber hazırladım. Sonra da telefonun başına geçip, rehbere bakarak arama çalışmaları yaptık. 4-5 sefer sonra benim cep telimi aramayı başardı. O'ndan çok ben sevindim. Rehberin başına Eylül'ün fotoğrafını koyma fikri sonradan geldi. Eylül, ben neredeyim diye sorunca hem Eylül'ü ekledim hem de acil telefonları.

Bebişin Doktor Kontrolü

2011-04-18T22:23:00.000+03:00

Sonunda bebişin cinsiyetini öğrendik. Kızımız olacak. Yani Eylül kuzusunun kız kardeşi. Tam istediği gibi. Başta ikinci çocuğa sahip olmak bu kadar ürkütücü gelmiyordu. Şimdi bir çocuğa duyduğum endişeyi, korkuyu, kaygıyı, sevgiyi bir çocuğa daha duyacağım için korkmaya başladım. İnşallah iki çocuk annesi olmayı elime yüzüme bulaştırmam. Ve umarım iki çocuk annesi olmak benim düşündüğüm kadar zor değildir. Umuyorum ama aslında zor olacağından da eminim. Birisi uyurken öbürü ağlayacak, birinin yediğini öbürü yemiyecek, birinin yapmak istediğini öbürü yapmak istemiyecek. Büyüdüklerinde sorunları da büyüyerek artacak. Hamile kalmadan önce bu kadar düşünseydim sorunlar hakkında, herhalde yapmazdım.

Şu anda ne kadar zorluklarını düşünsem ve korksam da Eylül'ün kız kardeşi olacağı fikrine bayılıyorum. Odalarına çekilip fısır fısır konuşacaklar, bizleri çekiştirecekler, birlikte yaramazlık yapacaklar ve sonra da kıkır kıkır gülecekler, ben birisine bağırdığımda diğeri benim karşıma dikilerek savunmaya geçecek kardeşini. Kesinlikle hamile kaldığım için ya da ikinciyi istediğim için pişman değilim. Sadece duygularımı paylaşmak istedim.

Şimdi gelelim Eylül'ün kız kardeşi Kelebek'in (biz O'na Ekin demeyi düşünüyoruz) son doktor kontrolüne. Doktor tepeden tırnağa kızımızı inceledi ama ben hastalığımdan dolayı buraya anca yazdığımdan söylediği birçok şeyi unuttum. Artık ufacık bir not olarak düşülsün buraya kontrolümüz. Ultrasonda 22 haftalık görünüyor olmasına rağmen beyincik ve bir iki yerin ölçümleri sonucu 21 haftalık olduğunu söyledi. Gelişim geriliği mi var yoksa dedim. Hayır, sadece Eylül gibi 3 kilo civarında doğar, çokda iri bir bebek olmaz dedi. Yapı meselesi dedi. Daha önceleri burun kemiğinin gelişmiş olmasının önemli olduğunu söylemişti. Down sendromlu olup olmadığını gösterir dedi. Bu kontrolde de serçe parmağının normal görünmesinin öneminden bahsetti. Aksi takdirde anomali olabilir dedi. Eylül sezeryanla dünyaya gelmişti. Bu bebeği normal doğumla dünyaya getirmek istiyorum dedim. Kabul etmedi. Dikişlerin yırtılma ihtimali var. O riski almıycam, kesin sezeryan dedi. (Bu konuda merak ettikleriniz varsa kesinlikle yahoo ssvd grubuna üye olmanızı öneririm.) Ben bu konuda bir de Ankara'da bir doktorla görüşeceğim. Hastalığımın geçmesi için günde bir iki bardağı geçmemek üzere ıhlamur, nane limon içebileceğimi söyledi. VArisler için çok ağrım olursa ilaç verebileceğini söyledi. Ben de ağrım olmadığını söyledim. Zaten ilaç içilmesi taraftarı da değil çok fazla. Bir ay sonra şeker kontrolü için bekliyor. Ultrasonda bakarken sürekli "normal mi" "sorun var mı" "sorun mu var" gibi bayıltıcı etkisi olan sorular sordum. En sonunda gülümseyerek "yok sadece değişik açılardan bakıyorum, bir sorun olsa hemen söylerim" dedi. Sakin bir doktorumuz var. Eylül bir sürü eziyet etti babasına, gürültü yaptı, kapris yaptı. Ben kızınca da " ben hiç rahatsız olmuyorum merak etmeyin, benim için sakıncası yok" dedi. Hoşuma gidiyor sakinliği. Çok hareket ediyor, kıpır kıpır, dışarıdan da çok rahat görünüyor hareketleri dedim. Bu çok iyi dedi. Hareketli olması çok güzel birşey dedi.

Dışarıya çıktığımızda "kız kardeşim mi olacak anne" dedi Eylül. Evet Eylülcüm dedim. Pek bir tepki vermedi. Ama günler ilerledikçe, benim karnım iyice büyüdükçe, düşünecek çok zamanı oldukça, bu kardeş olayının pekte kendi yararına,çıkarına birşey olmadığna kanaat getirecek gibi.

Çok Hastayım

2011-04-12T14:58:00.000+03:00

Çok hastayım maalesef. Hafta sonununda Ankara'daydık. Eylül'e de bana da yaramadı. Eylül 39.8'i gördü ben de şu anda soğukların etkisiyle çok hastayım. İyileşince tekrar bloga ve nurturia'ya uğrayacağım. Aman sağlıklı kalın, dikkatli olun.

Faaliyetlerimiz

2011-04-05T12:04:00.000+03:00

Hamileliğimin kötü geçmesi nedeniyle Eylül'le üç aydır doğru düzgün faaliyet yapamamıştık. Artık çok iyiyim ve "neler yapabiliriz" çalışmalarına geri döndüm. Hem Pazar günü yaptığımız bir iki çalışmanın hem de bu aralarda yaptığımız ama benim burada paylaşamadığım fotoğraflarını ekleyeyim.

Daha önce yaptığımız iskelet çalışmasını Eylül elindeki küçük resme bakarak tek başına yaptı.

Yılbaşı ağacımız

Kar keyfimiz

Önce düzenli bir boya faaliyeti gibi başladı.

Sonra ipin ucu kaçtı, traş köpüğü falan devreye girdi, her yer battı.

Babasına yaptığı hamurdan çiçek.

Montessori grubumuzdan gelen kartlar.

Hemen hemen her hafta sonu pasta yapıyoruz.

Yatağını topladı, masaları düzeltiyor.

Camın önündeki ayıya basarak yükselmeye çalışıyor.

Yapbozda ki teyzeyi zorla babasına çizdirdi.

Aldığımız pasta yapma makinasıyla bana sürpriz pasta yaptı. Ben de kalpli pastayı O'na sürpriz olarak yaptım.

Hiç olur mu bebeksiz?

Trambolin mevsimini açtık.

Kaynağımız inciminci. Balıkları sıralı yakalamaya çalışıyor.

Hangi sayının geleceğini buluyor.

Sayıları acayip bir şekilde kız ve erkek olarak ayırıyor sürekli. İki ve yedi kız, diğerleri erkek. Kendi
mantığına göre bir düzen oluşturuyor.

Tek ve çift sayılara girdik. Kaynağı unuttum. Atacın karşısında başka bir ataç varsa çift sayı,
başka bir ataç (yani arkadaş) yoksa, tekse, yalnızsa tek sayı.

Ben yukarıdaki gibi sayı kartları oluşturunca, kendisi de yapmak istedi. Yaptıklarını yapılış sırasına göre dizerek fotoğrafını çektim.

Kartondan balık yaparken kendisi de çizdi. AMa bunun balık olduğunu kabul etmiyor. ( ne çizdiğini unuttum ama bence kesinlikle balık.)

Kaynak ekinvebiz. Kum tepsisi.

Kum yerine irmik kullandık.

Cuma Günü Eylül'ün Kafası, Kuzenin Apandisiti

2011-04-04T16:22:00.000+03:00

Cuma günü işten çıktıktan sonra Eylül'ü okuldan alıp parka götürdüm. Yukarıda sürekli gittiğimiz parka doğru yola çıkmışken Eylül kucağıma gelmek isteyince, bu halimle yokuş yukarı taşıyamayacağım için hemen geri dönüş yapıp aşağıda ki çok az uğradığımız parka gittik. Gitmez olaydık.

İki farklı kaydıraktan kaydıktan sonra sıra kapalı kaydırağa (tünel gibi olan) geldi. Ben de kolumda her zaman ağır olan çantam ve poşetimle Eylül'ü bekliyordum. Kapalı kısımdan çıktığında gördüm ki kafayı yukarı çarpmamak için yatarak ve kaydırağın dikliğinden çok hızlı bir şekilde kayıyor. Bu kız duramayacak diyip kollarımı uzattım tutmak için ama tutamadım ve Eylül o hızla ve yatar pozisyonda uçup yere düştü. Düştüğü yerde de kaydırağın ayakları için dökülen beton vardı. Kafasını betonun kenarına çarptı ve öyle bir acı ifadesiyle elini kafasına götürüp ağlamaya başladı ki kucağıma alırken elinin kanlar içinde olduğunu da görünce eyvah dedim, kötü çok kötü. Eylül elini görmesin diye çaba sarfederken bir yandan da annecim çok mu acıyor, geçecek şimdi tamam mı, hadi şuraya oturup babayı arayalım, hemen gelsin gibi cümleler kuruyordum. O sırada yanından geçtiğimiz ortaokul çağlarında ki oğlan çocuğu da abla, başı kanıyor dedi. Evet canım deyip, oradan az uzakta ki banka otutturdum Eylül'ü. Eşimi aradım, kafası kanıyor hemen gel deyip buluşacağımız yeri söyledim. O sıra biraz önceki oğlan çocuğu, ebeveyn kontrollü bisiklette ki özürlü (galiba spastik) kardeşiyle yanımıza gelip ağlama tamam mı, bak geçti, iyi olacaksın tamam mı gibi cümleler kurarak Eylül'ü sakinleştirmeye çalıştı. Ben de teşekkür ederim abisi deyip, ufaklıkla gülüştükten sonra Eylül'ü kucağıma alıp buluşma yerine gittim.

          Daha önce Eylül'e kanın önce akıp sonra durmasının pıhtılaşmak olduğunu söylemiştim. Eylülcüm acıyor mu dedim, az acıyor dedi. Artık pıhtılaştı annecim kanamıyor dedim, anne kanamıyor demi dedi. Kanayınca daha bir korktu yavrum. Büfenin yanından geçerken anne cips alalım dedi. Tamam dedim, birşeyi yok, kendine geliyor. Babanın yanına bir gidelim, O uygun bulursa alırız dedim. Sonra babasını gördü, baba kafam kanadı ama sonra pıhtılaştı şimdi hiç kanamıyor dedi. BAbası da biraz öpüp kokladıktan sonra acil servisin yolunu tuttuk. Baba cips alabilirmiyiz dedi, babası da hastaneden çıkınca alalım dedi Önce kontrol ettiler , röntgenini çekelim dikiş atalım dediler. Röntgen de birşey çıkmayınca yara bir temizlensin dediler. Yara temizlendikten sonra dikişe gerek yok gidebilirsiniz dediler.

          Eylül röntren filmini beklerken çiş yapmak istedi, bahçeye çıkardım. Girişte gel kafanın fotoğrafını çekeyim dedim. Çektikten sonra bakayım dedi. Korkupta ağlarsan baban bana çok kızar ama dedim, birşey olmaz dedi. Fotoğrafı gösterince de güldü ve aaa hiç bişey yokmuş dedi. Hastane çıkışında cipsini de yiyince hiç birşeyi kalmadı.

           Kaydırakta tutamadığım için kendimi suçladım doğal olarak. Babasına, ben tutamadım, tamamiyle benim hatamdı dediğimde, çocuklar böyle büyür Bahar düşe kalka, kendini hiç suçlama demişti. Ama Eylül akşam dedesiyle konuşurken, annem beni tutamadı , annemin suçuydu, annemin hatasıydı deyince kendimi daha kötü hissettim. Sonuç olarak verilmiş sadakamız varmış ki o düşüşe bu kadarla kurtardık.

    Akşam annemle konuşurken kuzenim Işıl'ın şiddetli karın ağrısı nedeniyle annemi arayıp ne yapması gerektiğini sorduğunu, anneminde hemen bir acil servise gitmesi gerektiğini söylediğinden bahsetti. Sahabta arayıp ağlamaklı Işıl'ın ameliyatta olduğunu söyledi. Işıl annemin aklına uyup hemen hastaneyle gitmekle çok doğru yapmış. Nitekim durumu daha da ağırlaşmış. Hastaneye yatırmışlar, annesi hemen yanına gitmiş. Sabah 3'e kadar inleyip kusmuş, o saatten sonra da uyku ilacı vermişler. SAbah 6'da yine inlemeye başlamış. Saat 10'da ultrasona bakıp acil apandisit ameliyatına almışlar. Zira patlamak üzereymiş. Allah'a çok şükür O'nun da durumu gayet iyiymiş.

Arkadaşlarımdan Güzel Haberler

2011-04-01T11:32:00.000+03:00

          Dün arkadaşım mesaj gönderdi. "Baharcım, yarın Çağan bebek aramıza katılıyor" dedi. O kadar sevindim ki. Taaa liseden arkadaşım. İnsan bir tuhaf oluyor. Büyüyorsun, yuva kuruyorsun, çocuk geliyor haberini veriyorsun. Ben de sanki kardeşimin çocuğu oluyormuş gibi sevinç göz yaşları akıtıyorum. Doğru, kardeşim o benim.

          Geçenlerde başka bir arkadaşımla konuşuyorum. Eylül'ün kardeşini soruyor, darısı başına diyorum. Dur bakalım şimdi diyor. Dün bu arkadaşımla da konuştum. Sana bir haberim var dedi. Ben yine çığlık çığlığa. Nasıl sevindim anlatamam. Bu arkadaşım da liseden. Üçümüz aynı grubun üyesiydik.

           Lisede yaramazlıktan sürekli disiplin kurulunun kapısında bekleyen bizler bugün çocuklarımızı büyütüyoruz. Ve içimizden birisi bugün çocuğunu ilk kez kucağına alıyor. Anneler kervanına katılıyor. Kendi adıma, arkadaşlarım adına sonsuz bir mutluluk duyuyorum. Annelik dünyanın en güzel duygusu.

Çocuğumuzu Tacizden Korumak

2011-03-31T12:12:00.000+03:00

              Bu günler kötü günler. Herkes kendi çocuğunu korumak adına nasıl bir yol izlemesi gerektiğini düşünüyor kara kara. Kara kara düşünüyor çünkü çocuğunu da paronayak yapmak istemiyor. Geçenlerde Blogcu anne sormuştu gerçekten neler yapıyorsunuz diye. Bu günlerde de emzirenanneler grubunda konuşuluyor neler yapılabileceği. Ben de o gruba yazdığım mailli buraya aktarmak istedim.

              Eylül küçücükken (şu anda 4 yaşında) Meliha teyzesine (bakıcısına) sıkı sıkı tembih etmiştim, kesinlikle altını değiştirirken yanınızda kimse olmayacak diye. Ben de kimsenin yanında açmadım altını. Babam arada bir poposunu ısırsam sıksam nasıl olur ki derdi , kesinlikle hayır derdim. O'da zaten şakavari söylerdi, kıyamazdı torununa.

               İstemediği zaman kesinlikle öptürmedim. Zorla öpemezsiniz, izin vermiyorsa zorlayamazsınız diyordum. Dışarıda da atmaca gibiyim. Bi öpücük verirsen sana çikolata veririm gibi abukluklar yapanlara rüşvet yok, rüşvet yok diye kızarım. Birisi kucağına aldığı zaman illaki "kucağına mı aldı seni, ne güzel, benim güzel kızımı sevdi ha, herkes seviyo, ne güzel. Nereni sevdi" falan filan o an aklıma ne geliyorsa Eylül'e çaktırmadan sorguya çektim. Rahatsız olup olmadığını illa ki sordum. Arada bir popoya ellenmez uyarılarında bulunuyorum.

              Okulda öğretmenlerinin poposunu temizleyebileceğini söyledim. Dün akşamda benim ve babasının poposuna yada memesine banyo yaptırırken elleyebileceğimizi, başka zaman elleyemeyeceğimizi , bizim iznimizle doktorların da ama kesinlikle bizim yanımızda kontrol amaçlı dokunabileceğini söyledim. Tuvalet temizliğini yapabilmemiz için poposuna öğretmeninin, annesinin ve bakıcısının elleyebileceğini söyledim ve tekrar ettirdim anlattıklarımı. Arada bir, istemediği birşeyi kimsenin, öğretmenlerinin bile yaptıramayacağını söylüyorum.

             Dün benim odada işim varken Eylül'de televizyon izlerken, kapı çalarsa kesinlikle açmayacaksın dedim. Tamam ama tanıdıklarım olursa açabilirim dedi. Bende kesinlikle açmayacaksın, sadece kapı baban için açılacak, başka kim olursa olsun açılmayacak dedim. Tamam dedi. Böyle böyle kendilerini korumayı öğrenecekler. Onları korumasını hep başkalarından bekleyemeyiz ya da hep biz koruyamayız. Bugün yanındayız ama okula gidince ne olacak. Büyüyünce ne olacak.

             Bu günlerde bir de yabancı, tanıdık kavramlarını öğretmeye çalışıyorum. Anne o tanıdık mı diyor. Tanıdık, yolda görünce konuşup selamlaşıyoruz ama evlerine gitmiyoruz. Çünkü tanışıyoruz ama nasıl birisi olduğunu bilmiyoruz diyorum. Şaziye'nin evine gidebilir miyim diye sordu dün sofrada. (Şaziye bakıcının kızı ve bekar. Şaziye Erdem bakıcı aynı evde yaşıyorlar. :) )Sofrada bir de Şaziye'nin arkadaşı İlknur vardı.) Gidebilirsin dedim. Kulağıma eğilip İlknur tanıdık mı dedi. Tanıdık ama onun evine gidemeyiz çünkü o kadar iyi tanımıyoruz dedim. (Bu konu benim bile kafamı karıştırıyor.) Tanıyor olabiliriz ama evlerine giremeyiz, bizi öpmelerine, bize sarılmalarına izin veremeyiz diye öğretmeye çalışıyoruz.

            Şimdi de ben sorayım. Peki sizler ne yapıyorsunuz? Daha başka neler yapmalıyız?

Kayserili Çocuklar, Fırat, Üniversiteli Genç Kızlar,Defne Joy Foster

2011-03-30T11:09:00.000+03:00

Bizleri kötü haberlere alıştırmaya mı çalışıyorlar? O yüzden mi böyle adi insanlar yeterli, gerekli, caydırıcı cezalar almıyor? Evladı katledilmiş ailelerin evlerine girip, herşeylerini açık açık gösterip yazıyorlar. Bu canilerin isimlerini (Yılmaz Özdil'in de dediği gibi) kısaltarak veriyorlar, henüz suçu ispat edilmedi diye galiba. Adamlar itiraf ediyor, kafasına çekiçle vurdum, parçalara ayırdım diye ama henüz ispatı edilmemiş oluyor galiba.

Sokakta saldırıya uğrayıp yaralanan genç 27 (yirmiyedi) hastane tarafından kabul edilmiyor ve ölüyor. Ölüm nedeni vurulması değil, acil müdahale edilmesi gerekirken hastane hastane dolaştırılması. Herkes bilir ki kan kaybeden insanlar, müdahale edilmezse ölür. Bunu doktorlar bilmiyor mu yoksa. Bu ölen çocuk, bizim evladımız ya da nişanlımız olabilirdi. Başımıza gelmediği için şükredip, başımıza gelmesin diye dua mı edeceğiz? Yapacak başka bir şey yok mu?

Defne Joy Foster, Münevver, üniversiteli diğer genç kızlar gerçekten böyle bir şeyi hak mı ettiler? Kim hak ederki başlarına geleni. Peki neden yeterli cezalar henüz verilmiyor? Halk isyan etsin, heryer savaş alanına dönsün diye mi?

Kayserili üç çocuk, bildiğimiz hatırladığımız iyi haberini beklediğimiz üç çocuk. Maalesef olmadı. Kötü haberleri geldi. Cani herif çıkıp "sonrasında boy abdesti aldım" dedi. Bela okuyorum bu adama.

Fırat'ın komşuları sürekli muhtara, polise gidiyor. Yardım edin bu çocuğa diye. Muhtar, nüfus cüzdanının olmadığını, okula gönderilmediğini biliyor. Peki ilköğretim zorunlu değil mi? Okula gönderilmediği aşikar olan bir çocuğun ailesi neden ceza almadı? Neden devlet çocuğu o aileden almadı? Neden devlet sahip çıkmadı. Bak mahalleli ne güzel sahip çıkmış, birşeyler yapmaya çalışmış. Devlet neden sorumluğunu yerine getirmemiş?

Tavuk mu yetiştiriyoruz biz burada? Canımız et çektiği zaman keselim, yiyelim diye. Bunlar insan evladı, insan. Hepimizin başına gelebilir. Devlet acaba ne zaman doğru düzgün işler yapacak? Ya da bu devlet doğru düzgün işler yapacak mı, merak ediyorum.

Merhaba

2011-03-14T12:01:00.001+02:00

Herkese merhaba. En son yeni yılda yazabildim. Yazmayı ve sizlerle olmayı çok özledim. İlk üç ay çok zor geçti. Malum hamilelik bulantıları. Şimdi çok iyiyim. Sürekli yiyorum, midem iyi. Sadece doya doya su içemiyorum, inşallah yakında o da olacak. .Eylül sabırsızlıkla kardeşinin yani kız kardeşinin (kesinlikle erkek istemiyor) gelmesini bekliyor. Bu gün doktora gideceğiz. Umarım cinsiyeti bellidir ve bu konuda doktorumuz yanılmaz. Çünkü eğer kız der erkek çıkarsa Eylül'ü hiç hazırlamadığımız için çok zorlanacağız. Yok erkek der kız çıkarsa bu sefer kızımızı boşu boşuna üzmüş olacağız. Bu günlerde o kadar çok duyuyorum ki dokuz ay kız denmiş oğlu olmuş yada tam tersi diye, endişelerim var o yüzden.

Gelelim bizim Eylül hanımımıza. Acayip makyaja meraklı bir kız olup çıkmıştı. Ben de hevesi kalmasın ve başkalarının malzemesini kullanmasın diye makyaj malzemeleri alıyordum. Babası kızdığı zaman da babasına itiraz ediyordum. Bırak yapa yapa bıkar, yasaklarsak daha çok üstüne düşer diye. Geçen akşam bir sitede özellikle ruj ve ojenin çocuklarda erken ergenliğe neden olduğunu okuyunca ben ne yapıyorum diye sordum kendi kendime. Ben de bu makyaj işinden büyüme ve makyaj takıntısı olan Eylül'ü kurtarmaya karar verdim. Bir de öyle bir hal almıştı ki makyaj yapmayınca kendini güzel hissetmiyor, güzel hissetmek için makyaj yapıyordu. Dün akşam eline, kendisine aldığım farı alıp tam sürecekken "Eylülcüm biliyormusun özellikle ruj ve oje olmak üzere bütün makyaj malzemeleri çocuklarda büyümeyi durduruyormuş" dedim ve Eylül'ün dikkatini fazlasıyla çektim. Sonra da banyoda ki babasına "Babası, acaba Belinay hiç makyaj yapmadığı için mi boyu daha uzun Eylül'den?" diyerek bir hamle yaptım. Babası da "belki de" diyerek cevap verdi. Eylül istifini hiç bozmadan farını sürdü. Sonra farı kapatarak "ben bunu sürmiyim. Şimdi büyüyebilir miyim?" dedi. "Tabii, makyaj yapmazsan büyüyebilirsin" dedim. Banyoya gidip yüzünü yıkamış. Bu sabahta ben makyaj yaparken "ben de kırmızı ruju sürmek istiyorum" dedi. "Aaa hani sürmeyecektin büyümek için" dedim. "Ben büyümek istemiyorum" dedi. "Peki canım sen bilirsin"dedim. Ruju hazırladım, eline verirken "Sen büyümezsen kardeşin senden daha büyük olur ama" diyerek son vuruşu gerçekleştirdim. Ruju aldı, aynaya döndü, durdu durdu, ruju bana uzattı. "Ben ruj sürmek istemiyorum anne" dedi. "Tamam canım, çok doğru bir karar verdin bence" dedim. Ayrıca bence bu makyaj işi burada bitmiştir. İnşallah bir de birşeyler anlatırken, yabancı ortamlarda, heyecanlandığında, düşünürken, çizgi film izlerken, ağlarken saçlarını çekiştirmeyi, yolmayı ortadan kaldırabiliriz.

Bu arada şunları belirteyim. ARkadaşlarıyla kıyaslama ya da kardeşiyle ilgili abuk subuk laflar etmeyi kesinlikle uygun görmüyorum. Kim önce yemeğini bitirecek, kim önce odayı toplayacak ifadeleri bana saçma geliyor. Yada, bebekten dolayı annen hasta, bebek olduğu için annen seni taşıyamaz ifadelerinin Eylül'ün bebekten nefret etmesine neden olacağını düşündüğüm için, işim gücüm milleti uyarmak oluyor. Ancak burada işe yaradı ve bunları Eylül'ün iyiliği için söylüyorum. Çokta psikolojisi bozulmaz herhalde böyle söylediğim için, değil mi?

Dipnot: Sabah çizmesinin fermuarını çekmiş, koşa koşa babasının yanına gitti. "Baba bak, fermuarını tek başıma ben kendim çektim" dedi. Sonra koşa koşa bana geldi. Ben de onların yanına gidiyordum zaten. "Anne bak tek başıma çektim fermuarı" dedi. Ben de "Aaaaaaaaaaa Eylülcüm, sen makyaj yapmadın dün, bak hemen büyümüşsün, kendi başına fermuarını çekmişsin" dedim. Sarıldık, öpüştük. Babası da geldi. O da sarıldı kutladı. Öğlen Meliha teyzesinin evine girer girmez "Ben büyüycem, büyüycem Şaziye gibi olucam, makyaj yapıcam" dedi.

2011-01-01T00:55:00.001+02:00

Herkesin yeni yılını kutluyorum. Umarım güzel, sağlıklı, mutlu, huzurlu vs. bir yıl olur.

Öyle Bir Geçer Zaman ki 2

2010-12-28T23:20:00.000+02:00

Bu dizi hamilelere uygun bir dizi değil, ya da emzirenlere. Kardeşim bir insan bu kadar mı kötü olur. Nasıl bir baba bu böyle. Filmin senaristleri sesimi duysun. Mete'yi okula geri alsınlar ve annesinin çabalarını boşa çıkarmamak için harika bir öğrenim hayatı olsun. Berrin okulunu bitirip, güzel bir işe girip Ahmet'le evlensin. Aylin okulunu bitirip iyi bir üniversiteye girsin ve başarılı bir iş kadını olsun. Osman sağlıklı ve mutlu bir şekilde büyüyüp, bu kötü günleri unutsun. O'da iyi bir meslek sahibi olsun. Babaanne gidip Ali'nin suratına tükürsün ve asla affetmeyeceğini, hakkını helal etmeyeceğini söylesin. Cemile yakışıklı ve zengin bir koca bulup, çok çok mutlu olsun. Caroline'nin Hollanda'da ki sevgilisi gelsin, Ali'yle arası bozulsun, defolup memleketine gitsin. Ali perişan bir halde Cemile'den af dilemeye ve eski günlere dönmeyi istediğini söylemeye gitsin ve Cemile suratına tükürsün. Çöplük karıştırarak karnını doyurmaya çalışan sefil bir şarapçı olsun ve çocukları onu o halde görsün.

Yine söylemek istiyorum. Bu Cemile safi salak ya. E be kadın ne diye çocuğu veriyorsun, aptal kadın. Öyle bir adama verilen söz tutulur mu? Ben öyle bir söz vermedim de be gerizekalı.

Duymayan Kaldı mı?

2010-12-23T13:46:00.002+02:00

Kızıma kardeş geleceğini?

Anneyazar Der ki: Evsizlere Bir de Buradan Bakın

2010-12-19T22:15:00.001+02:00

Yazı o kadar güzel ki. Hiç yorum yapmadan buradan paylaşmak istedim.

http://cafeanneyazar.blogspot.com/2010/12/evsizlere-bir-de-burada-bakn.html

Sabah Sabah Kanım Dondu

2010-12-17T11:27:00.000+02:00

Yazık ya. Biz çocuklarımıza kıyamıyoruz, millet neler ediyor. Bu kadın anne mi, bakıcı kadın mı? yoksa çocuk esirgeme kurumu gibi bir yerde mi çalışıyor anlamadım. Türk mü değil mi bilmiyorum. Türkiye de mi olmuş yoksa başka bir yerde mi bilmiyorum. Fark etmez gerçi. Umarım kim olduğu öğrenilir ve gerekli cezalar verilir.

Kendi çocuklarımızı koruduğumuz gibi başkalarının çocuklarını da koruyalım. Hem kendi çocuklarımıza hem de başkalarının çocuklarına saygı duyalım. Çünkü çok saflar, çok temizler, çok savunmasızlar. Ne kadar dayak yerlerse yesinler, hakarete, aşağılanmaya maruz kalırlarsa kalsınlar, yine de gidip annelerine, bakıcılarına sığınıyorlar. Çocuklarımız, bütün çocukların kıymetini bilelim. Geleceğimiz onlar, sevgiyle büyütelim. Hep sarılalım, konuşalım, öpüp koklayalım. İsteklerine, beklentilerine cevap vermeye çalışalım.

http://www.facebook.com/home.php?#!/video/video.php?v=177721348923732&oid=130574084413&comments

Fotoğraflar

2010-12-17T10:33:00.003+02:00

Son zamanlar en çok bebek yada çocuk resmi yapıyor. İki bacağın arasına da yuvarlak bir parça çiziyor. O ne diyorum. "Hani arkamızda popomuz var ya, o" diyor.

Tabaklara küçük küçük kesip koyduğum elişi kağıtlarını, geometrik şekillerle çizdiğimiz resmimize yapıştırdık.

Ağacımız elma ağacı oldu. Eylül elmalarını çizdi.

Pazar günü kar yağdı. Mahallenin çocukları kara koştu. Kardan adam yaptık kocaman, kar topu oynadık, koştuk, büyük çocuklar yere yatıp kelebek yaptılar. Eylül çok çok çok çok mutluydu.

Minik bir kardan adam yapıp balkonumuza getirdik.

Sandalyesine çocuk şeklinde şapkası olan bir çocuk çizdi.

Pazartesi okula bu şekilde gitti.

Bu hareketi kimden öğrendiyse. Anne bak ben ne yapacağım dedi, çekti sandalyeyi, yaptı bu asortik hareketini.

Ateşle Oynayan Kız

2010-12-17T10:15:00.000+02:00

Bu kitapta sırlar açığa çıkıyor. Üçüncü kitap "Arı Kovanına Çomak Sokan Kız"mış. Ne zaman Türkçe'ye çevrilir bilmiyorum ama kesinlikle okunanacaklar listemde şimdiden yerini almış durumda.Bu seriyi çok sevdim. Herkese tavsiye ederim.

Muz Sesleri

2010-12-13T15:26:00.001+02:00

Geçenlerde Beslenme Çantasının yarışmasında en iyi on kitap listeme bu kitabı da eklemiştim. Ben araya Çocuklar İçin Beş Sevgi Dili'ni sokunca bölük pörçük okumuş oldum. Sonlara doğru da artık bitsin diye okudum. Kafam karıştı.Ama yine de (sonları hariç) çok keyifle okudum. Bu kitap hakkında araştırma yaparken pek olumlu yorumla karşılaşmadım. Yine de bana sorarsanız okuyun derim. Çok güzel bir kitap. Ece Temelkuran'ı sevdim ben.

Bir Dolap Kitap Çekilişi

2010-12-13T10:43:00.000+02:00

İlk yazısını 14 Ocak'ta yayınlayan Yıldıray ve Banu birinci yılın şerefine bir kaç kitap hediye etmeyi düşündükleri ama kitabevlerinden yığınla kitap gelmesiyle tam bir kitap şölenine dönüşen bir çekiliş gerçekleştirecekler 09 Ocak 2011 tarihinde. Çekilişe son başvuru tarihi 05 Ocak 2011.
Çekilişe katılma şartı için buraya....
Moli ve Olaf'la tanışmak ve onların tanıtımı için buraya....
Bir Dolap Kitap'tan haberler için buraya....

Ayıp, Ayıp

2010-12-10T10:15:00.004+02:00

Dükkânının camına "Fatmagül'ün üzerine dökülen içkiden geldi" diye yazı asmış. Satış rekoru kırmış. Bunu da kendilerine malzeme yapmışlar ya. Hiç utanmaları arlanmaları kalmamış. Çok ayıp. Ne olacak yani , bu içkiyi içip, kendilerine yeni Fatmagüller bulup suçu da alkole mi atacaklar?

http://webtv.hurriyet.com.tr/2/11822/0/1/bu-yaziyla-satislari-arttirdi.aspx

Çocuklar İçin Beş Sevgi Dili

2010-12-10T08:40:00.012+02:00

Gary Chapman ve Dr. Ross Campbell'ın birlikte yazdıkları bir kitap. Çocukların beş sevgi dili olduklarını ve bunlarında;
1) Fiziksel Temas
2) Onay Sözleri
3) Nitelikli Zaman
4) Armağanlar
5) Hizmet Davranışları olduğunu yazmışlar.

Yapılması gereken şeylerden birisi çocuğumuzun sevgi dilini bulmak. Burada önemli bir not düşülmüş: "Beş yaşın altındaki çocukların sevgi dilini çözemezsiniz."

Sevgi dilini konuşmak neden önemli. Çünkü böylelikle çocuğunuzun duygu deposunu sevgiyle dolduruyorsunuz. Sevgi diliyle konuşmak çocuğun asla başkaldırmayacağı anlamına gelmiyor. Duygu deposu sevgiyle dolu olan çocukları sorumlu bir yetişkine dönüştermeye yardımcı oluyor.

Sevgi dili onay sözleri olan bir çocuğun, eleştirildiğinde ya da hakarete uğradığında, sevgi dili onay sözleri olmayan bir çocuğa göre daha çok yaralandığı söyleniyor. Ve bu diğer sevgi dillerinde de öyle. Temel sevgi dili fiziksel temas olan bir çocuğu, dayak, itiş kakış, birincil sevgi dili fiziksel temas olmayan bir çocuktan çok daha fazla etkiliyor.

Seyahat etmeyi çok seven bir karı koca, dönüşte iki kızına da hediyeler alırlarmış ve kızlarından birisi büyük bir heyecan içinde paketi açar ve odasında çok özel bir yere koyarken, diğeri teşekkür eder, hediyeyle çok ilgilenmez ve her fırsatta seyahatlerinin nasıl geçtiğini sorarmış. Kızların böyle farklı hareket etmesinin nedeni birisinin birincil sevgi dilinin armağanlar, diğerinin nitelikli zaman olması.

Beş sevgi dili ayrıntılarıyla açıklanmış. Birincil sevgi dillerine göre neler yapılacabileceği belirtilmiş. Yine önemli bir nokta, sadece çocuğun birincil sevgi diline göre hareket edilmeyeceği. Birincil sevgi dili dışında kalan diğer sevgi dilleri de kullanılacak.

Daha büyük çocuklar için sevgi dilini kullanmaya nasıl ve nereden başlayabileceğimizin de örnekleri verilmiş.

Sonuç olarak güzel bir kitap. Tavsiye ederim.

Çocuk İstismarına Karşı

2010-12-07T15:58:00.007+02:00

Son zamanlarda facebook'ta dolaşan bir kampanya var. Çocuk istismarına karşı profil resimlerinizi çizgi film karakteri olarak değiştiriyorsunuz. Peki bu ne işe yarıyor. İnsanların farkındalıklarını arttırmaya. Gerçekten kampanyanın amacı bu mu bilmiyorum. Bir kaynakta (hatırlamıyorum ki nereden okudum) bu kampanyayı aslında profil resimlerindeki çizgi film karakterleriyle çocukları rahatlıkla kandırıp, arkadaş olarak eklemelerini sağlayacak pedofillerin başlattığı yazılıydı. Nasıl bir kampanyadır araştırmadım ama beni etkilemediği için ben profilimi değiştirmedim. (Halâ Mustafa Kemal Atatürk'ün fotoğrafını kullanıyorum.)

Bu konuyla ilgili blogcu anne çok güzel bir yazı yazmış. Çocuklarımızı korumak ve onların kendilerini korumalarına yardımcı olmak için bizlere bilgi sunan güzel bir yazı olmuş. Okumak isterseniz buraya...

Geometrik Şekiller Çalışmasına Devam

2010-12-01T10:02:00.001+02:00

Orjinali bu. Eylül'e aldığım ilk ahşap oyuncak.

Çocuk.

Şapkalı ve ayakkabılı çocuk.

Yıldızlar ve Dolunay.

Kuş kafesi ve içinde kuş.

Ben kelebek yaptım ama Eylül beğenmedi.

Gözleri olan ev.

Sandalye, yeni bir tarz masa, televizyon sehpası ve televizyon. Televizyon da çocuğa dönük. Sandalyenin yanındaki kırmızı ve mavi üçgenler "kanat gibi, halı"ymış.

Orman ve Deniz Hayvanları (Kara ve Su Hayvanları)

2010-11-30T09:31:00.005+02:00

Eylülcüm bu hayvan nerede yaşar? Suyun için de mi, yoksa toprağın üstünde mi? Kara da mı yoksa su da mı? Kuşlar da havada yaşadığı için yukarıya yapıştırdı.
Hayvanına göre cevap verdi.
Ben bir kağıda deniz ve orman çizdim, orman ve deniz hayvanlarının stickerlarını önüne koydum. Yaşadıkları yere göre kendisi yapıştırdı. - Buda suda yaşar, denizyıldızı. Sebrayı zürafanın yanına koyucam, konuşsunlar. Aslanı buraya (sebrayla zürafanın yanına) koyucam, ham desin. Ondan sonra aslan su içmeye gitti.

Geometrik Şekiller Çalışması

2010-11-30T09:22:00.008+02:00

Geometrik şekil bultakımızla yaptığımız eğlenceli bir çalışma. Önce yamukla başladık ama onun fotoğrafını çekmeyi unutmuşum. Bu neye benziyor Eylülcüm dedim, eteğe benzediğini söyledi. hemen yamuku çizdik kağıda etek oldu, sonra da kız çocuğu ile tamamladık. Sonra saksı yaptık, çiçek çizdik. Sonra korsan gemisi yapıp, korsan bayrağı yapışkanlı kağıtları yapıştırdık. Bu resimde dikdikdötdötgen(Eylülce)'den ve daireden çocuk yaptık.

Kendi mutfak dolabından kaşıkları çıkarıp, geometrik şekil yapmaya devam etti. Diğer çatalı da kare yapması için vermiştim.

Bu da masamızın dikdikdötdötgeninden ev, kaşıklardan da üçgen kapısını yaptı.

(Eklemeler)

Yamuktan etek, saksı,korsan gemisi, yarım daireden ay, portakal dilimi, karpuz. Diğerlerini misafirimiz çizdi.

Ev, ağaç, beşgenden, yamuktan, kareden kulübeler.

Kızımız kedisini kanguru gibi karnında taşıyor.

Çember ve daire.

Çocuk çizmesini çok seviyor. hepte gülen çocuk.

-Anne ayakkabı çizermisin.
-Nasıl çizicem?
-Nasıl çizicen biliyorrmusun? (Gidip ayakkabısını getirdi) işten bunun gibi.
Bende onun kadar güzel ayakkabılar çizdim.

-Anneeee bak ne yaptın.
- Aaaaa, ne yaptın kızım?
-Çocuk yaptım görmüyormusun?

Eylül'ün Hayal Dünyası ve Suluboya

2010-11-30T08:45:00.007+02:00

Makyaj masasına bir gün önce tacından çıkardığı ufak dairelerle kelebek yapmış. Anne bak kelebek yaptım diye beni çağırdı.

Sonra biraz geliştirdik birlikte. Saçları toplanmış bir kız yaptık.

Tabakları kaşıkları masaya koydum. Diğer şeyleri hazırlarken anne bak çocuk yaptım dedi. Ağzını, burnunu gözlerini görüyorsunuz değil mi küçük çocuğun?

Kalp ve yıldız kalıpları hazırladım. Çok eğlendik yaparken.

Halası patates kesti bizim için. Patates baskısı yaptık.

Gün Gün Eylül'den İnciler

2010-11-29T09:51:00.006+02:00

08.11.2010(19.15)
Anne, canıma fikir geldi.

12.11.2010 (18.58)
(Sevgili Hilal'in yaptığı polar ocağı mutfak kapısında açıp bana gösterek)
İnsan mı yaptı bunu, aydede mi?

27.11.2010
-Aaa anne yarım daire,
Aaa anne üçgen,
Aaa anne kare,
Ay anne ben bunu yapıcam. (Geometrik şekil yapbozunu yapmadan hemen önce)

27.11.2010(19.20)
- Anne Belinay bize gelsin.
-Hayır Eylül.
- Ama benim hiç arkadaşım yok.
- Haftanın 5 günü okuldasın, arkadaşların var.
- Ama anne evde benim hiç arkdaşım yok ki.
- Evde benim arkadaşım var mı Eylül?
-Var.
-Kim?
-Babam.

28.11.2010 (09.15)

Anne bir fikrim geldi. Kare yapıcam içi boş olacak. (Uğur böceği bul taklarını yaparken, parçaları kare yerleştirip, ortasını boş bırakacakmış)

28.11.2010

- Ya anne keşke öğretmenlerimde senin gibi baksa. Hiç senin gibi bakmıyorlar.
- Ben nasıl bakıyorum?
- İşte öyle güzel güzel bakıyorsun.
- Öğretmenlerin öğretmen gibi baksın, ben anne gibi bakayım. Hani onlar senin annen değil ya, benim gibi bakamazlar.

29.11.2010

Bu tacı niye kafama taktım, saçlarım önüme gelmesin diye.

Beslenme Çantası-En İyi On Roman

2010-11-25T13:50:00.004+02:00

Beslenme Çantası en iyi 10 roman yarışması düzenlemiş. Tek bir şartı var, onu da şu şekilde açıklamışlar.

" Haftaya Perşembeye kadar bu gönderiye, "en iyi on roman" listesini yorum olarak yazanlar arasında yapılacak çekilişle 1 kişiye Edith Warton'un Masumiyet Çağı isimli romanı hediye edilecektir!"

Ben yorum yorum bıraktım ama tek amacım kitap kazanmak değil. Ben nasıl ki diğer yorumcuların en iyi on listesinden faydalanıyorum başkaları da benim listemden faydalanabilir, bir referans olabilir. Sizde ey iyi on roman listenizi eklemek istemez misiniz?

1) Kürk Mantolu Madonna (Sabahattin Ali)
2) Bülbülü Öldürmek (Harper Lee)
3) Fransız Teğmenin Kadını (John Fowles)
4) Mutluluk (Ömer Zülfü Livaneli)
5) Puslu Kıtalar Atlası (İhsan Oktay Anar)
6) Yapboz (jodi Picoult)
7) Muz Sesleri (Ece Temelkuran)
8) Kar Kursu (Glenn Meade)
9) Fikrimizin Rehberi Gazi Mustafa Kemal (Erol Mütercimler)
10) Madison County Köprüsü (Robert James Waller)
(Herhangi bir beğeni sırası yapmadım)

Öyle bir geçer zaman ki...

2010-11-25T10:20:00.003+02:00

Türk kadının önüne sürekli Cemile gibi karakterler konulursa daha çoook eziyet görür. Cemile karakteriyle ne anlatılmak isteniyor? Namuslu kadın, kocası ne yaparsa yapsın sesini çıkarmaz, lütfen bizimle kal, bizi terk etme diye yalvarır, çocuklara ve kendisine zarar verse bile seviyorum ne yapayım der, kocasının parasıyla kocasının uygun gördüğü bir hayatı yaşar.

Hayır, ben Cemile'ye acayip gıcık oluyorum. Hapishaneden çıkıp evine gittiğinde kocasıyla sevgilisini evden atmaya kalktığında adam "sen kimi kimin evinden atıyorsun" demedi mi? Peki halâ bu kadın neye güveniyorda evin tapusunu almak aklına gelmiyor? Kayınvalidesi söyleyince de daha inşaat halindeki evin yarı hissesini ve tapusunu kabul ediyor. Şimdi adam hadi çıkın dese ne yapacak? Avukatın önünde diyecekti ki" Kardeşim ya evi verirsin, yada işi yokuşa sürerim, yok öyle bitmemiş evin tapusu falan". Kendin için söyleyemiyorsan çocukların için söyleyeceksin, isteyeceksin. Bana böyle diyen adam yarın bizi o evden de atar diye düşünmez mi insan. İyi kadın, namuslu kadın hep böyle zavallı bir çizgi mi çizmek zorunda.?

Türk filmlerinde kadını doğru düzgün bir yere oturtamadılar. Çalışan kadın, manavın bakkalın tacizine uğrar yada tecavüz ederler. Bir şekilde adı çıkar. Yok tam tecavüze uğrarken koca gelir, kadını pataklayıp sokağa atar. Zavallı kadın yıllarca çile çeker sonra da gerçek açığa çıkınca kocasının özrünü kabul eder. Yok ya çok fakir, çok zavallı ama çok iyi ya da zengin ve kötüdür.

Sonuç olarak ben bu Cemile'ye de Ali'ye de kıl oluyorum.

Fotoğraflar

2010-11-23T15:18:00.007+02:00

Bayrama gitmeden önce evimizde yaptığımız kesme, yapıştırma faaliyetleri. Küçük kanguruyu Eylül kesti.

Işıl teyzesi/ablası fotoğraf peşinde. Eylül yine küs. Son zamanlarda şöyle böyle 2 haftadır çok asabi oldu. Ya bağırıyor ya vuruyor ya küsüyor yada hepsini birlikte yapıyor. (Gençlik Parkı)

Poz vermezdi pek ama bu akşam neşesi yerindeyken bayağı pozlar verdi. (GEnçlik Parkı)

Büyük anneannesinin evinde hamur açıyor.

Dün akşam sulu boyayla elimizi, yüz boyasıyla da yüzümü boyadık. Eylül'ün elindeki yüzü çekemeden kapkara yapıverdi. Bende mor ayakkabı yapıp Eylül'ü çıldırttım. "Eylül hanım bakın babam bana mor ayakkabı almış." Elele tutuşup aynaya gittik, konuştuk, sarıldık hatta. :)

Alnındaki kalbi sildim diye üzüldü. "Anne kalbi silme"

38. Ay

2010-11-22T08:47:00.024+02:00

Dün akşam babasına uyarıda bulundu:
Eylül: BAba sen bana niye küçük küçük bağırdın? Hani sen bana bağırmayacaktın?
BAbası: Hani sen bana cevap vermeyecektin?
Eylül: Ama öylemi yapılır? "Eylülcüm neden böyle yapıyorsun" demen gerekmiyormuy du?
Babası: Haklısın kızım, özür dilerim.

Bende bir köşede kıs kıs gülüyordum. Eylül değil yalnızca, Eylülcüm demeliymiş.

Gelelim bu yaş itibariyle Eylül'den haberlere:

- Okulunu özlediğini bayram boyunca iki veya üç defa söyledi. Arkadaşlarını da özlemiş. 9 gün tatilden sonra öğrencilerin zorlandığını söyleyen öğretmenlere katılmıştım ama Eylül, okulu ve arkadaşlarını özlediğini söyleyip, O okuldayken işe gitmeme izin vererek beni bayağı bir şaşırttı.

- Kitaplarla arası çok iyi. Umarım hep böyle olur. Ankara'ya her gittiğimizde Dost Kitabevi'ne uğrarız. Hadi kitapçıya gidelim dediğimde yaşasın der. Her akşam illaki kitaplarını okutur. 2 yıl önce okuduğum bebek kitaplarını, bazen canım kitap okumak istemediği zamanlarda okumaya kalksam, hayır onlar değil hani varya büyükler diye uyarır. Kitapları bazen İngilizce okumak istiyor. İngilizce okuycam diyip kitabı elimden alıyor uyduruyorda uyduruyor.

- Çişini kendi başına yapar. Banyodaki lazımlığına gider. Karanlıkta ışığı yaktırır. Çişini yapar, kilodunu çeker, ellerini yıkayıp gelir. Eğer kakasını yaparsa, bitince beni çağır tamam mı derim (çünkü kendi temizlemeye kalkıyor) tamam der, ben poposunu yıkarım, tuvalet kağıdıyla kurularım (iki gündür kendisi tuvalet kağıdıyla kuruluyor, kendisi aylardır yapmak istiyordu bunu). Kilodunu, pantolonunu çeker, sandalyeye çıkar, musluğu açıp ellerini sabunlar, kurular, iner. Bende o sıra lazımlık temizliği yaparım.

- Son zamanlarda televizyona sarmış durumda. Televizyon açıksa ve biz izlemiyorsak bi bakıyorum, geçmiş hatun aletin başına, dizileri filmleri izliyor. Bende hemen kapatıp odasına postalıyorum. yalnızca odasında ki cd oynatıcısında illaki birşeyler izliyor. Ve izlerken iğde yemeye bayılıyor-uz. Sürekli aynı filmleri izliyor ve ezberliyor.

- Kitapları da aynı şekilde ezberliyor. Benim, elini koyduğu için okuyamadığım yerleri ezbere söylüyor.

- Uzun zamandır yapmasakta kek yapmaya bayılıyor.

- Salona pek oyuncak getirmiyor. Getirmesini istemediğim için uyarıyorum. Mutfağa ve salona getirdiği zaman toplayıp, odasına gönderiyorum. Diğer yerlere (banyo ve tuvalete de sokmuyor) yasak yok.

- Oyun hamuru, kesme yapıştırma işleri, dergi çalışmaları, boyama işlerini çok seviyor. Kafa, göz, kirpik, çiçi (saçların iki yandan bağlanması) çiziyor. Dün akşam çok güzel kalp çizdi. Dergi yapacağı zaman ödevimi yapayım, dersimi çalışayım diyor. Makas kullanımı çok iyi. Şekilleri çok güzel kesiyor.

- Hergün odasındaki takvimi yapıyoruz. Ben unuttuğumda "anne, biz neyi unuttuk, gel göstereyim" diyerek odasına götürüp, yaptırıyor.

- Benim yazı yazmamdan etkilendi ve sürekli, senin yaptığın gibi yapıyorum deyip, kağıtlara karalama yapıyor. Yazı yazıyor yani. Ve bunuda soldan sağa doğru yapıyor.

- Gözlem yeteneği çok iyi, ezberide öyle. Çocukların öğrenmesi dikkatli dinlemelerine, incelemelerine ve gözlemlerine dayalı. Ben okuyarak ezberlemeye çalışıyorum şarkılar,ı Eylül dinleyerek.

- Hayvanları çok seviyor ama babasıyla birlikte korktuğumuz için çocuğun cesaretini kırıyoruz. Yanımızda korkmayan bir hayvansever varsa rica ediyoruz Eylül'ü yaklaştırması için.

- SEvgi dolu ve merhametli. Kandırılması da kolay ayrıca. Bağırıp çağırırken, şöyle olabilirmi dediğimizde hemen yüzü gülüveriyor, kabul ediyor.

- Son zamanlarda doğru düzgün yemiyor. Yedirirsen yiyor. (neredeyse 2-3 haftadır geçmeyen hastalığına bağlı olabilir. Burun tıkanıklığı ve akıntısı, öksürük) Bazen ağzındakileri çok büyük oldu, ısıramadım diyerek eline çıkarıp masaya koyuyor.

- Belinay'la Büşra geldiğinde odası çok dağılıyor. Niye dağıttınız diyorum Eylü dağıttı diyorlar. Nİye dağıttın Eylül diyorum Belinay merak etti onları diyor. Önce dağıttığınızı toplayın, sonra başka oyuncakları çıkarırsınız diyorum. Yalnızken dağıtmıyor ama arkadaşları varken çok dağıtıyor. Bende hepsine toplatıyorum.

- OİP ile Evren'in yaptığı Ninni'yi çok seviyor. Kendi kendine söyleyip duruyor.

- Mantıklı veya mantıksız, anlamlı veya anlamsız kendi bestelerini yapıyor. Sürekli ama sürekli konuşur gibi uydurduğu şarkılarını söylüyor. Ve ben henüz doğru düzgün kaydedemedim bunları.

- 18'e kadar rahatlıkla sayıyor. 18den sonra 14-15-16-17-18-14-15... diye bozuk plak gibi devam ediyor. Kurtarmak için araya girip 19-20 demem gerekiyor.

- Aylardan Eylül dediğimde Kasım, ARalık diyor. Ekim'i atlıyor. bu günlerde ayları ezberletmeye çalışıyorum. Aldığım takvim bu konuda çok işe yarıyor. En azından görüyor, anlamlandırıyordur.

- Trafik lambasını kontrol ediyor. Baba kırmızı yanıyordu, neden geçtin diye bağırıp duruyor. Babası da yeşil yandı ya kızım, o yüzden geçtim diyor. BAbası şarkı uydurdu" Kırmızı da duralım, yeşilde geçelim, sarı yanınca da hazır olda bekleyelim" Tabii sarı ışıklar sarıdan ziyade turuncuya benzediği için önce turuncu ışık diyordu. Sonra uyarınca sarı demeye başladı.

İş yerinde tam konsantre sağlayamadığım için aklıma bu kadar geliyor. Sonra ekleyeceklerim olursa buradan devam ederim.

İyi Bayramlar

2010-11-15T23:16:00.004+02:00

Herkesin Kurban Bayramını Kutluyorum. Biz bayram münasebetiyle buralarda olmayacağız büyük ihtimal. Büyüklerimizi, sevdiklerimizi ziyarete gideceğiz. Darısı isteyen herkese olsun.
(Bide bugün üst kat komşum telefon açıp test yaptırdığını ve pozitif çıktığını müjdeledi. Çok heveslendim. Ne güzel bir bayram hediyesi. Apartmanda önce 4. kattaki hamile kaldı, şimdi 3. kattaki. 2. katta da ben varım. :)) )

Leydi ve Sokak Köpeği

2010-11-15T22:59:00.002+02:00

Bugünlerde hergün bu çizgi filmi izliyor. Bitiyor ve anne bir daha diyor. Bugün bi baktım ezberlemiş. Kesip , yapıştırma yaparken farenin kulakları dedim. Hemen çizgi filmden bir replik söyledi: Kulağa hoş geliyor ama, aması ne, küçük bebeğe kim bakacak. Anne ben kulağa hoş geliyor ama diyim sen aması ne de. Tamam. Repliğe bende katıldım böylece. Filmi izlerken de bir baktım sokak köpeğinden önce repliği söylüyor. Ne oldu sana bebek? :) Çocuklar tekrarı sever derlerdi. Sonucu bildikleri şeyleri görmeyi severler derlerdi. :) Demek böyle birşeymiş bu tekrar ve faydaları.

Aman Dikkat!

2010-11-15T22:37:00.019+02:00

Yanındaydım. Kıyafetlerinden birini katlıyordum. Aramızda bir metre yoktu. Birden bire oldu herşey. Yukarıda ki duvarla yatak başlığının arasına düştü ve sıkıştı. Tek isteği yatak başlığına oturup duvara yaslanmaktı. Arada sıkışıp kaldı. Hemen ellerinden tutup yukarı çektim. Biryerin acıyormu dedim sıkı sıkı sarılırken kafam acıyor dedi. Ara biraz daha olsaydı, kıç üstü yere yapışacaktı. Nasıl çıkarırdım bilmiyorum. Korktu da yavrum.

GEREKİYOR:

Bulaşık makinesini yerleştirirken bıçakları ve çatalları keskin kısımları aşağıya bakacak şekilde koymak gerekiyor. Örtülerin üstüne, örtüyü çekerse kafasına,ayağına düşecek ağır nesneler koymamak gerekiyor. Ütüyü değebileceği yerlere koymamak gerekiyor. Camdan veya balkondan sarkmaması için sandalyeleri bu ortamdan uzak tutmak gerekiyor. Prizlerle oynamasına engel olmak gerekiyor. Çamaşır makinesi çalıştırmadan önce içini kontrol etmek gerekiyor. Elektrikli süpürgeyi çalıştırıp hortumu kendi ve arkadaşının ağzına sokmaması için dikkat etmek gerekiyor. TEzgahın üstüne, ulaşabileceği yerlere yakıcı, yanıcı, zehirli, keskin, sivri şeyler koymamak gerekiyor. halıların kaymasına engel olmak gerekiyor. Su dolu kovayla yalnız bırakmamak gerekiyor. Klozete dikkat etmek gerekiyor. Sandalyede kudurmasına izin vermemek gerekiyor. Oyun olsun diye kucakta kendinisi birden bire geriye atmaması gerektiğini öğretmek gerekiyor. Yemek, meyve, çerez yerken yakınıda, göz önünde tutmak gerekiyor. Elinde camla koşmasına izin vermemek gerekiyor. Ocağın önüne tencere, çaydanlık, cezve, tava koymamak gerekiyor. Yola fırlamasına engel olmak, herzaman kaldırımda yürümesini sağlamak gerekiyor. Emniyet kemerini takmak gerekiyor. Yüksek yerlere tırmanmasına engel olmak gerekiyor. Bıçakla, çatalla, makasla koşmasına veya yürümesine izin vermemek gerekiyor.

Herzaman dikkatli olmak gerekiyor değil mi? İnsanın aklına gelmeyen başına geliyor. Allah hepimizin yavrusunu korusun.

"Tedbirli Olmayı Öğreniyorum" kitabı bizim çok işimize yaradı. Yaramaz çocukların neler yaptığını, ve nelerin yapılmaması gerektiğini kitabı okurken öğrendi. Tavsiye ederim.

Livaneli-Mutluluk

2010-11-15T14:01:00.016+02:00

Töreye kurban edilmek istenen Meryem, töreyi uygulaması beklenen Cemal ve bunlardan apayrı dünyası olan Prof. İrfan Kurudal. Üçünün hayatı bir noktada kesişir ve hiç tahmin edilemeyecek bir sona ulaşır. Meryem'in en büyük üzüntüsü ise Allah'ın kendisini hiç sevmediğini düşünmesidir. Kitapta üçünün bakış açısı ayrı ayrı anlatılmış. Karakterleri böylelikle çok yakından tanıyorsunuz.

Kitaptan altını çizdiğim kısımları paylaşmak istiyorum.

- Uyuyan Endymion'u anlatıyordu. Endymion bir çobandı ve ay tanrıçasına aşık olmuştu. Tanrıları bu yüzden onu cezalandırdılar. Cezası kendi kaderine yine kendisinin karar vermesiydi. Bu ceza Endymion'a çok ağır geldi ve sonsuza kadar genç olarak uyumayı seçti.

- Hayat bilinmez olmalıydı; nasıl yaşayacağını, ne zaman kaza geçireceğini, hangi hastalıklara yakalanacağını, nasıl öleceğini bilen bir insan, Endymion'un kaderini paylaşıyor demekti ve dünyadaki hiçbir ölümlü, bu yükü taşıyamazdı.

- "Metanoya" kavramıydı bu. Daha önce duymamış olmasına şaşmıştı ama sonraları çok az kişinin bunu bildiğini öğrenip rahatlayacaktı. Metanoya, kendinin ötesine geçmek, kendini aşmak, kendi olmaktan çıkmak gibi bir anlam içeriyordu.

- Eğer bu tanıdık dünya olmasa, kendilerini bir mahzende büyütülüp sonra birdenbire kent meydanına atılan Kaspar Hauser gibi hissedecekleri kesindi.

- 17. yüzyılın büyük Osmanlı vakanüvisi Naima köçek denilen genç oğlanların saçlarını uzatarak, göğüslerini açıta bırakan giysiler giyerek, kıvırıp raksederek şarkılar söylediklerini, bunları seyredenlerin kendinden geçtiğini anlatıyordu. Aynı şeyler şimdi de oluyordu. Pop müziğine oryantal ritimler katan oğlan şarkıcılar yine aynı giysilerle, kadınca kıvırıyorlardı vücutlarını ve toplum bunlara bayılıyordu. Geçenlerde halk arasında yapılan bir ankette, yılın erkek şarkıcısı olarak bir eşcinsel, yılın kadın şarkıcısı olarak da cinsiyet değiştirerek kadın olan bir erkek seçilmişti. Profesörün incelediği Bahname'ler ve Mercümek Ahmed'in kitapları Osmanlı'daki yaygın erkek eşcinselliğini, hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde anlatıyordu.

- Eee, dört karılı ve bol cariyeli Osmanlı döneminden, elli-altmış yılda tekeşliliğe geçmek kolay olmuyordu doğrusu. Bu da, erkekleri böyle çareler bulmaya itiyordu. Sünnet ve limon sayesinde AIDS'ten de kimse korkmuyordu nasıl olsa.

- (Ölüm orucu tutan birisi) "Biz içeride teker teker öldükçe halk uyanacak ve hükümet üzerinde büyük bir baskı uygulayacak. Bu bir siyasi mücadele biçimi. Kendi bedenlerimizi yok ederek mücadele ediyoruz. Ödediğimiz bedel, halkın ödedikleri yanında çok küçük."

- Acaba yüzyıllardır Alevilerin içine zehirli bir yılan gibi çöreklenip kalmış olan haksızlığa uğrama duygusu mu bu çocuğu, okulda örgüre girmeye itmişti.

- Ayrıca o dağlarda bulunmayan, başının üstünden mermi geçmeyen, attığı her adımda mayına basmaktan korkmayan, üç gün üç gece yağan yağmurda iliklerine kadar ıslanmayan birisine ne anlatabilirdi ki?

- Bu memlekette Türk-Kürt ayrımı falan yok. Bunları kaşımasınlar. Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan herkes Türk'tür. Bak Amerika'da da zencisi, beyazı, İspanyolu, bin bir çeşit insan var ama onların hepsi Amerikalı değil mi? Biz de Türk'üz işte ve vatanımızı kimseye böldürtmeyiz.

- Aslına bakılacak olursa, milyonların göçünden sonra en büyük Kürt şehirleri İstanbul, İzmir, Ankara, Mersin, Antalya olmuştu artık. Ve buralarda Türk-Kürt çatışması yoktu.

- .............. zalimlik bir tercih değil, yapılan işin gereğiydi.

- .............. ama İslam'ı bir intikam dini haline getirenlerden kendini sakın; bunlara inanma. İslam kelimesi teslim olmak demektir ve bir barış dinidir. Eğer İslam'ı anlamak istiyorsan, Kuranıkerim ve peygamberin hadislerinden ve sünnetlerinden başka hiçbir şeye itibar etme. Çünkü İslamiyet, din-, mübindir; yani açık bir dindir. Siyaset dini bozar, içine nifak tohumları eker; bid'attir.

-................ bu deccallere günlerini gösterecekler'di. Ankara'daki Kemalist deccal rejimi, iman dolu kızlardan oluşan bu ordu karşısında dağılacak ve yenilecekti.

- Akılları sıra İran gibi Türkiye'deki İslam devrimini başörtüsü isyanıyla başlatacaklardı.

- Gazetelerde sık sık Türkiye'deki uygulamaları eleştiren yazılar çıkıyordu. Namus cinayeti işleyenler eğer yakalanırlarsa Türk Ceza Kanunu'nun taammüden adam öldüremyi kapsayan 450. maddesinden hüküm giymeleri gerekiyordu. Bu suçun cezası da idamdı. Ama hakimler 59. maddeye göre takdir yetkilerinin kullanıyor ve cezayı hafifletiyorlardı. Zaten infaz yasasıyla hapiste geçirecekleri süre azalıyor ve sık sık çıkarılan af yasalarıyla da serbest kalıyorlardı. Yani adalet, töre cinayeti işleyenlere anlayış gösteriyor ve onları koruyordu.

- Çünkü halk salak ve saf. Halkın salak olduğu bir ülkedeki demokrasi de diktatörlük ve seçimle gelen krallar demektir.

- Karı koca kavgası yapacaksınız, arada bir bağırsaklarınızın bozulduğundan şikayet edeceksiniz, hangi ilacın gaza daha iyi geldiğini konuşacaksınız; sonra bütün bunlar bir anda bitecek ve mum ışığında karşılıklı göz göze bakarak birbirinize ayılıp bayılacaksınız. Bunun da adı romantizm saati olacak. Hiç böyle şey olur mu?

Nası, güzel mi? Kitapla film birbirinden farklı. Son farklı, gidişat farklı. Kitabı tavsiye ederim.

Yardımlaşma

2010-11-12T23:41:00.004+02:00

Bu günlerde Eylül'e yardımlaşmanın ne kadar güzel birşey olduğunu öğretmeye çalışıyoruz. Kendisi birşey yaparken yada yapacakken O'na yardım edilmesine çok sinirleniyor. Boya yapmak istediğinde, eğer "anne sen getir" dememişse ve ben boyaları masaya getirmişsem olay çıkıyor. Masayı dağıtıyor, kollarını göğsünde kavuşturup, başka odaya veya banyoya gidip suratını buruşturup, boynunu büküp duruyor. Sinirleniyor. "kızım sadece yardım etmek istemiştim, sen yapabilirsin biliyorum ama sen kağıdı getirirken bende boyaları getirmek istemiştim" diyorum. Nafile. Biraz sonra hiçbirşey olmamış gibi geliyor, ya boya yapıyor ya başka birşey. OKuldan aldığım birgün, bir kız arkadaşının kendisine boya kalemi getirdiğini söyledi. Aldın mı dedim, hayır dedi. Neden dedim. Ben ondan istememiştim, kendim alacaktım dedi. Ne yaptın dedim, gidip kendim başka renk bir kalem aldım dedi. O sana yardım etmek istemiş, sen alabilirsin ama sen yorulma diye kendisi getirmiş dedim. Böyle örnekler çok fazla. TAkvimde ki günleri kendisi değiştirmek istiyorsa, ben elimi sürünce hemen dağıtıveriyor. Bağırıyor, çağırıyor, tükürüyor, bööööööööö tarzı bişeyler yapıyor, küsüp başka bir odaya gidiyor. Anlatıyorum, bunun adının yardımlaşmak olduğunu söylüyorum. Yardım istiyorum ve sonunda bana yardım ettiği için teşekkür ederim. Ben aslında yapabilirdim ama sen yaparak bana yardımcı oldun, teşekkür ederim, beni çok mutul ettin, ben çok mutlu oldum Eylülcüm diyorum. HOşuna gidiyor. Bazen ben istemeden bana yardım ettiğinde, bak sana yardım ediyorum/ettim diyor. Teşekkür ediyorum. Yardımlaşma hakkında konuşuyoruz, dinliyor, uyguluyor. Halâ kendisine yardım edildiğinde kızıp tepki gösteriyor. Kendisi yapabiliyorken başkasının yapmasını, kendisinin yapamayacağını düşündüğümüzden yaptığımızı sanıyor. Yapabildiğini göstermek, ispat etmek istiyor. Çünkü yapabilmek O'nun için büyüdüğünün göstergesi. Hergün elli defa sandalyenin üstüne çıkıp, bakın ben ne kadar büyümüşüm demi diyor. Oooooooooo çok büyümüşsün diyoruz. Büyümek çok önemli O'nun için. Yardımlaşmak değil. Kendisi yardım edebilir ama kendisine asla. Yada büyükler yardım ettiğine göre kendisi yardım edebilir ama yardım almaz. Çünkü küçükler alır yardımıl. Kısa bir sürede artık kendisine yardım edilmesine sinirleneceğini sanmıyor. Çok önemli bir sorun da değil bence. Sadece üzüldüğü bir konu ve O'nun üzülmesine dayanamıyorum.

Aksaray'da Kan İhtiyacı

2010-11-11T14:07:00.005+02:00

Nurturia'dan bir arkadaşımızın tanıdığıymış. 3 aylık Zeynep'in kalp ameliyatı için kana ihtiyaç varmış.

Kan verilecek kişi bebek: Zeynep Kızıltaş
Anne: Nevin Kızıltaş Tel: 05326773693
Baba: Kazım Kızıltaş
Kan Grubu: B Rh –

Cuma günü(12.11.2010) 08:00- 17:00 arası 29 Mayıs Hastanesi/ Aksaray vatan da kan alınması gerekiyormuş. Uygunluğuna bakacaklar.
Bebek cumartesi günü ameliyat olacak. Kanı uygun çıkanlar sabah 8;00 de cumartesi günü hastanede olması gerekiyor.

..........

2010-11-10T08:45:00.002+02:00

Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk'ü saygı ve özlemle anıyoruz.

Türkiye Cumhuriyeti'ni kuran Türkiye halkına Türk Mİlleti denir. Ne Mutlu Türküm Diyene.

İzlediğimiz Filmler

2010-11-08T08:52:00.004+02:00

Eylül'e aldığım ilk cd Küçük Deniz Kızı'ydı. Son zamanlarda çok izlemesek bile 1 yıl idare edecek kadar izlemiştik. Bundan sonra favorimiz Buz Devri 1,2, 3'dü. Günlerce izledik. Sürekli izledik, hep izledik, izledik, izledik. Eylül bak bu var bunu izleyelim, hayır Buz Devri, şunu izleyelim, hayır buz Devri. Şimdilerde de Leydi ve Sokak Köpeği favorimiz. Sabah kalkar kalkmaz anne izleyelim diyor. OKula gidiceksin, hazırlanman lazım, olmaz diyorum. Ama akşam illaki bir cd bile olsa izliyor.

Dedesinin aldığı Dondolino sallanan koltuğunu da odasındaki televizyonun karşısına koydum, film koltuğu oldu. Yayıla yayıla oturup film izliyor. Arada bir tepsiye meyvelerini koyuyorum, keyifle izlerken zevkle yiyor.

Benim izlediğim filmlere gelince. Aylar önce Adalet Peşinde'yi izledim. (buradan sonraki iki cümle film hakkında ipucu vermektedir) Sonunu beğenmedim ama sonuna kadar çok güzeldi. Amerikan filmlerinin saçma sapan sonu, Amerikan adaleti asla yanıltılamaz, asla yanılmaz falan.

Geçenlerde Ahmet Ümit'in Sis ve Gece'sini okudum. Ardından filmini izlemek istedim. Yarısını izledim ama henüz tamamlayamadım. İnşallah en kısa zamanda sonunu getiririm.

Son olarak Ejderha Dövmeli Kız'ı izledim. Kitabını çok beğenmiştim. Filmini de çok beğendim. Harika bir film olmuş. Tavsiye ederim.

Kuma

2010-11-03T14:41:00.002+02:00

Pazar günü Eylül'ü park park gezdirdim. Buradaki parkların birinde çocuklar için cimnastik aletleri koymuşlar, çok şirin olmuş. Eylül onlarla ilgilenirken kadının teki laf açtı. Şuradaki kadınlar (kamelyadakileri gösteriyor) orada oturuyor, çocukları da tepelerde geziyor. Ben bağırınca in oğlum demeye başladılar. Devlet yapmış, gerisi bize kalıyor. Biz sahip çıkmazsak ne olur buraların hali dedi. Sonra o civarda oturup oturmadığımı, nereli olduğumuzu, neler yaptığımızı sordu. Hafiften sohbet ediyorken iki kadın daha geldi. Çocukların dönme dolap gibi kullandıkları alette hep birlikte otururken konu çocuk sayısına geldi. Dört çocuğum var dedi, şuradaki morlu, buradaki kırmızılı diye gösterdi. Kadınlardan biri ne işin vardı da dört tane doğurdun deyince, peh ben hiç doğurmadım ki dedi. Üvey mi bunlar dedim. Benim hiç çocuğum olmadı, kumamın bunlar dedi. İki anneli bunlar dedi. Kadının belki parası yoktu, tedavi olamadı, belki kocası tedaviyle çocuğu kabul etmedi, belki tedavi olmaya çalıştı ama olamadı bilemiyorum. Ama doğurmuş olmayı istediğini düşündüm. Eylül kaydıraklara giderken beni de çağırdı, sohbet yarım kaldı. Klişe bir düşünce belki ama ne hayatlar var diye düşündüm.

Nİğde Hayvan Barınağı

2010-11-01T15:31:00.002+02:00

Şimdi facebookta hayvan severler grubunun başlığını görünce şoka girdim. Daha geçenlerde hasta bir köpeği almaları için Nİğde Belediyesi veteriner hekimiyle görüşmüş, köpeği barınağa gönderttmiştim. Ne kadar yanlış yaptığımı bu haberle öğrenmiş oldum. Zavallı hayvanlar. Bu sokak köpeği, bu sahipsiz zavallılar için sizde aşağıda ki dilekçeye imza atarsınız diye düşünüyorum.

http://www.sessizkalmasucaortakolma.com/dilekce/dilekce_detay.asp?id=730&DURUM=2

http://www.facebook.com/home.php?#!/notes/hayvan-severler/nigde-cigrindan-cikti-bir-imza-ile-siz-de-vahsete-dur-deyin-/457933297569

Nurturia, Doğum Günün Kutlu Olsun

2010-11-01T11:47:00.001+02:00

Uzun zamandır (Nurturia zaten 1 yaşında, ne kadar uzun olabilir ki) üyeyim bu siteye. Yalnız kaybım büyük çünkü bütün özelliklerini sonradan fark ettim. Gruplara girebiliyorsun, kendin grup kurabiliyorsun, sorular sorup, cevaplar verebiliyorsun, mesajlaşabiliyorsun. Özel, genel halinden bilgi verebiliyorsun. Yani başka insanların tecrübelerinden faydalanıp, kendi tecrübelerini paylaşıyorsun. Bu özelliklerin çoğunu yeni farkettiğim için kaybım büyük. Ama geç veya erken bu sitede olmak bana çok şey kattı.

Nurturia'nın doğum günü kutlu olsun. İyi ki doğdun. İyi ki birlikteyiz.

Takvim

2010-11-01T11:43:00.003+02:00

Yelken oyuncaktan takvim almıştık. Biz aldık, dedesi parasını ödedi. Başka türlü alamazdım zaten. En üstte Ramazan'da GEnçlik Parkı'nda Eylül'ün Ebru sanatçısı bir ablayla birlikte yaptığı ilk Ebrusu. Allta solda kendi başına yaptığı ikinci Ebrusu (son vuruşu yine abla yaptı), sağda ki de Bekir amcasının verdiği fotoğraf. Askı da lastik tokalarını astğımız kurdele var. Şimdi takvimin hemen yanında "Eylülcüm seni çok seviyorum" yazılı bir kart da var.

Cumhuriyet Bayramı

2010-11-01T11:19:00.005+02:00

Cumhuriyet Bayramı'nı kutlamaya Meliha teyzesi ile birlikte gittik. Bando takımını ben çok severim ama Eylül çok gürültü olduğu için biraz rahatsız oldu. Komşunun çocuklarını kortejde görünce aaa Tekincan abi, Büşra abla dedi, mutlu oldu. sonra da hadi gidelim dedi. Bayrak alıp Eylül'ün odasını süsledik. Babama hediye edilen el yapımı Atatürk tablosu yıllardır salonda duruyordu, bu bayramda Eylül'ün odasına aldık. Yazın anneannesi yada dedesinin aldığı ışıklı Türk Bayrağını da Türk Bayraklı balonla duvara yapıştırdık. Camımızı da süsledik.

Odasının camı

Önden, sağdan ve soldan görüntü farklı.

Bu da duvarı.

Okuduklarım

2010-11-01T10:44:00.003+02:00

Son zamanlar okuduğum kitapları listelemek istedim. Erol Mütercimler'in Fikrimizin REhberi Gazi Mustafa Kemal kitabını baştan okumak üzere dolaba kaldırdım. Okumak isteyenlere tavsiye ederim, çok güzel bir kitap. Keşke yazar seri halinde yazsaymış, 1200 sayfayı okumak zira zor bence. Gelelim listeye:
1) Çocuk Eğitimi Sanatı Emel Çakıroğlu Wilbrant
2) Sis ve GEce Ahmet Ümit
3) Aile ONuru Robert B. Parker
4) Orman Harlan Coben

Montessori Felsefesi ile ilgilenenlere Emel Çakıroğlu Wibrant'ın kitabını tavsiye ederim. Çok güzel anlatmış. Maria Montessori kimdir, neler yapmıştır, hangi yollardan geçmiştir, nelerle mücadele etmiştir, kimlerden etkilenmiştir. Sonra da uygulamaları, materyalleri geniş bir şekilde anlatmış.

Sis ve GEce; Ahmet Ümit'in okuduğum ilk kitabı. Bayıldım. Ahmet Ümit'in diğer kitaplarını da bu vesileyle okumayı planlıyorum.

Aile Onuru; yazarın okuduğum ilk (yanılmıyorsam )romanı. Okunmasa da olur. Çok önemli değil.

Orman; Bayıldım. Çok güzel. Heyecanla okudum. Tavsiye ederim. Harlan Coben'in de diğer kitaplarını okumayı planlıyorum.

Şu anda Ömer Zülfü Livaneli'nin Mutluluk kitabını okuyorum. 48. basımını. Şimdilik iyi gidiyor, kitabı okuyunca tavsiye durumuna değineceğim.

Fotoğraflar

2010-10-18T15:05:00.002+03:00

Ben Eylül'ün özel, genel çoğu fotoğrafını siteye ekledim ama izinsiz kopyalanmasına engel olmak için bir girişimim olmamıştı. bugün Eylül'ün özel, yakın çekim fotoğraflarını siteden kaldıracağım ve daha sonraki yüklemelerde üzerinde çizikler ya da yazılar olmasını sağlayacağım. Blogdan fotolar kalkınca bazı yerler anlamsız yada çirkin olabilir. bu yüzden kusura bakmayın. Ama bütün fotoğraflarla tek tek uğraşmam zaman alacak.
( blogcuanne.com Elif'in hatırlatmasına istinaden böyle bir karar verdim.)

Fatmagül'ün Suçu Ne?

2010-10-14T22:25:00.007+03:00

İzliyormuyum? Hayır. Ama reklamlardan biliyorum ne olduğunu. Zavallı kızın başına ne geldiğini. Olayı öğrenenlerin neler yaptığını.

Kıza tecavüz ediyorlar, bahaneleri hazır: Kafamız iyiydi. Kendileri değil, başkaları, kendilerine hap veren suçlu. Kafaları suçlu, çünkü kafaları yerinde değil. Sonra bunların aileleri olayı öğreniyor ve adları kirlenmesin diye yalancı şahitlik bile yapıyorlar. Kendi isimlerini koruyabilmek için kıza rahatlıkla iftira atıyorlar.

Kızın nişanlısı bunca zaman bana yalan söyledi diyebiliyor. Ulan kaç zamandır bu kızla birliktesin, zekâsı kıt abisi bile o kızın ne kadar iyi, ne kadar saf, ne kadar kırılgan olduğunu anlıyor. Sen bunca zaman kızın sadece güzel yüzüne mi baktın? Hayır o yapmaz, bunda bir bit yeniği var demek aklına gelmiyor mu? Ya oğlanın anası? Başımıza buda mı gelecekti diyor, bunu bize nasıl yaptı diyor. Kızı kötü bildiler, hiç demediler vay şerefsiz, gül gibi kızımıza ne yaptı. Hiç o günahı, o suçu işleyene/işleyenlere laf söylemediler. ( İlk bölümde, kızın bulunduğu yerde olayın tecavüz olduğu ortadaydı bence.)

Peki bu yalnızca bir senaryodan mı ibaret? Alt tarafı bir film mi? Yoksa Türkiye'nin gerçeği mi? İllaki dünyanın her yerinde insan hakları, kadın hakları, çocuk hakları, hayvan hakları ihlâl ediliyor ama maalesef bizim toplumumuzda daha çok ihlâl ediliyor. Maalesef.

Peki bu diziyi izleyipte işte benim hayatım, işte benim başıma gelenler diyen kaç kadın var. Bence çok, çok fazla.

Kızgın olduğum belli değilmi? Nedenini söyleyeyim. Evet bu dizinin gerçekleri beni hem üzüyor, hem kızdırıyor. Sadece orada bulunduğu için bir kadının, bir çocuğun tecavüze uğramasının suçlusu o kişi olabilirmi? Tecavüz etmek bir insanın sülasinin de adını kirletiyorsa, aileler adlarının bu şekilde duyulmasından çok korkuyorsa halâ nasıl bu kadar tecavüz var? Hukuk devletiyiz ya hani ! yeterli ceza verilse yine oranlar aynı mı olur? Bunlar beni kızdıran ve üzen şeyler.

Beni üzen hemde çok üzen başka bir olay varki tecavüz kadar kötü bence. Olayın gırgıra alınabilmesi. Beyin yıkama böyle mi oluyor? Feyste geyikler dolaşıyor: Fatmagül'ün suçu ne? Tuğba'nın eskilerini giymek; Fatmagül'ü felan bırakın şimdi. Öğrencinin suçu ne? Okuyunca başta komik gelebilir ama Fatmagül dedikleri kişi birden fazla kişi tarafından tecavüze uğramış, hayatı, onuru, gururu, şerefi, hayallari elinden alınmış zavallı ve bir çok kadını temsil eden genç, küçücük bir kız. Feyste bu paylaşımları yapanlara birşey söylemiyorum. Paylaşanların geyik olsun diye paylaştığını, olayı bu kadar derin düşünmediklerini biliyorum. Ama bu dizinin Türkiye gerçeği olması, Fatmagül'ün geyiğe alınması içimi parçalıyor. Allah hepimizi, çoluğumuzu, çocuğumuzu korusun.

Sobelendim, Yaşasın

2010-10-13T10:50:00.014+03:00

Sevgili Egenin Annesi Gamze, blogdaki istatistik konusunda beni de sobelemiş. Teşekkür ederim. Şimdi istatistiklere bir göz atalım ve en çok okunan 5 yazımızı buraya yazalım.

1 Numara: Giyinme çerçevelerini anlattığım http://eyluldebahar.blogspot.com/2010/09/ksa-ksa-bizden-haberler-6.html

2 Numara: Yaptığımız Matematik çalışmasını anlattığım http://eyluldebahar.blogspot.com/2010/09/ksa-ksa-bizden-haberler-9.html

3 Numara: Mersin Çamlıyayla yolundaki Kadıncık Barajı gezisini anlattığım http://eyluldebahar.blogspot.com/2010/04/kadnck-baraj.html

4 Numara: Sürekli gittiğimiz ve Eylül'ün çok sevdiği Karınca Parkı anlattığım http://eyluldebahar.blogspot.com/2010/06/karnca-park.html

5 Numara: Ataması yapılmayan ve atamasının yapılmasını beklerken yıllar önce yendiği kanser tekrar eden bir öğretmen olan Şafak Bay'dan bahsettiğim http://eyluldebahar.blogspot.com/2010/07/safak-bay.html

Şimdi sıra bende. Bende

1) İnciboncuk Gülşah'ı
2) Hilal'i
3) Elif ve Eren'in annesi anne kaleminden'i
4) Umut Sepeti Zeliha'yı
5) nehir'in eylemleri'ni

sobeliyorum.

Son Günlerde Yaptıklarımız

2010-10-11T22:06:00.009+03:00

Rahmi Koç Müzesini gezdik. Çok keyif aldık. Hİç kucaktan inmeyen Eylül, hiç kucağa çıkmadı.

Kalede fasıl eşliğinde kurtlarımızı döktük. Sadece (büyük anneanne hariç) kadınlar gecesi yaptık.

Biraz boya, biraz gülen adam yapıştırmaca yaptık.

Biraz dikiş dikip, sonra da eserimizi süsledik. (Kelebeği ben yaptım.)

Biraz poz verdi. (Dil sürekli dışarıda. Ancak böyle poz veriyor.)

Yelken Oyuncağı ziyaret ettik, yağmurdan sırılsıklam, rüzgardan buz gibi olmak pahasına. Oradan aldığımız takvimi duvarımıza astık. Tokalarımız için de kurdele ayarladık.

Binbirçiçek Çocuklar Evinde Hilal hanımdan Montessori'yi dinledik.

Köstebek pasta yaptık.

Şiddetli yağmurun altına çıktık. 10 dakika sonra Eylül şemsiyesini rüzgardan kurtarmak için kendi etrafında istemeden bir tur atınca çok korktu ve eve çıktık.

Süslenip püslenip kreşe gittik.

Arkadaşların köy evinde akşam yemeği yiyip yattık. Sabah kahvaltıdan sonra kendimizi dağa attık. Eylül yine babasının, bir ara Bekir amcasının omzundaydı. Tam yürümeye karar verdiği an dikenlerin içine düştü. Sol bacağı dizden ayak bileğine kadar delik deşik oldu. İki elinden dakikalarca diken ayıkladık. Eylül arabaya mı dönelim, yürümeye devam mı edelim dedik, yürümeye devam edelim dedi. Kısa bir süre sonra artık elim acımıyor dedi. Sonra da balık yemeğe gittik.

2007'den bu yana 18 Eylüller

2010-10-11T21:32:00.005+03:00

2007

2008

2009

2010

Kreşe başladık

2010-09-30T09:00:00.011+03:00

Tabii biz kreşe gidecek yaşı çoktan geçtik ama ailecek bir başlama durumu söz konusu. Eylül'ün kreşi sevmesi için aylardır çaba gösteriyoruz. Sürekli kreş hakkında konuşuyoruz. Parmaklarımla Eylül bak bugün pazartesi sen Meliha teyzene gidicen, yarın Salı, Ankara'ya gidicez v.b. gösteriyordum. Kreşe başlama zamanı gelince, Salı, kreşe gidicen gibi. Herkese bu mutlu günlerimizi anlatıyoruz. "Eylül okula/kreşe başlayacak/başladı teyzesi/amcası. " Nasıl mutlu anlatıyoruz.

İlk günümüz Salı günü bir saatti. Ben, eğer annemi istiyorum diye ağlarsa hemen görünmek için
aşağıda oturup çıkmasını bekledim. Bir sorun olmadı. Sevdinmi kızım diye sorduğunda evet dedi. Dün yani ikinci gün 1,5 saatliğine girdi ben yine aşağıda bekledim. Öğretmeniyle resim yapmış, çıkışta bana getirdi. Eylül'ün kreşten getirdiği ilk resim olarak duvarımızda ki yerini alacak."Anne onu duvarımıza asacaz dimi" "evet, canım."
(Eğer orada durmamın işyerimden dolayı sorun olma ihtimali varsa gidebileceğimi, kendilerinin Eylül'ü idare edebileceklerini söylediler. Eylül'e hiç yalan söylemediğimi, olaki aşağıya inerde O'nu bekleyeceğimi söylediğim halde beklemediğimi görürse hayal kırıklığı ve güvensizlik yaşayabileceğini, o yüzdende duracağımı söyledim.) (Bunu teklif etmelerinin sebebi de müdürümün beni geç göndermek için bir sürü laf söyleyip, önüme yazı koyduğunu anlatmam oldu)

Bugün üçüncü günümüz 2 saat kaldı ve sabah gitmek istemediğini defalarca söyledi.
"anne ben okula gitmek istemiyorum, anne nütfen, okula gitmek istemiyorum" diyerek apartmandan çıktı.
Üstelik akşam uzun uzun konuşmuştuk.
"Eylülcüm sen artık tek başına gideceksin biliyormusun?" (heyecanlı heyecanlı söylüyorum)
Evet (O'da heyecanlı cevap veriyor)
Artık büyüdün ve kreşe kendi başına gidiyorsun. Ben seni yarın kreşe bırakıcam, sonra da almaya gelicem.
TAmam. (mutlu ve gururlu)

Eylül, kreşte ki tuvaleti gördünmü?
Hayır.
O kadar güzelki, küçücük küçücük klozetleri var. BAk senin sandalyen kadar. Yarın bak tamam mı?
Tamam.
Tuvalet meselesini özellikle vurguladım çünkü daha öncede kreşte ablalarının, öğretmenlerinin temizleyeceğini söylemiştim. Başkasına temizletmez, başka yerde tuvalete gitmez. Kreşte sorun yaşamasın diye. Bugün tuvalete gidip bakmış, ay ne kadar küçük, çok güzel demiş. :)

Sonra Meliha teyzesinden kreşe götürmek için almaya gittiğimde hayır istemiyorum dedi. Meliha teyzesine, orada hiç arkadaşı olmadığını, kimsenin onunla konuşmadığını, o yüzden de gitmek istemediğini söylemiş. Bende Eylül'ün yanında Suna ablaya ve Dilek öğretmene söyledim. Cevizden kurbağa yapmaya ve arkadaşlarıyla konuşmaya çıktılar.

Suna abla (kreşin müdürü) Eylül'ü çok önceden tanıyor. Birlikte otobüsle hafta sonu kayak yapmaya Bolu'ya gitmiştik. Dağa çıkmış hatta zirve yapmıştık. Müdür yardımcısına Eylül bir alışsın, çok konuşur falan demiş. Eylül bugün konuşmaya, birşeyler anlatmaya başlamış. Hatta müdür yardımcısına "biz dağa gittik ama sen çıkamazsın, çok yüksek" bile demiş.

(Kreşe başladığımız 28 Eylül'ün artık iki önemli anlamı var. 1. Ablamın doğum günü 2. Eylül'ün okul hayatının başladığı gün.)

Bugün bir blogcu arkadaşın kızının okula başlama yazısını okudum. Kızına teşekkür etmiş dönüm noktalarında hiç zorluk çıkarmadığı için. Sanki Eylül'ü okuyormuşum gibi geldi. Diş çıkardı kendini de bizi de hiç hırpalamadı. Memeyi bıraktırdığımda problem olmadı,Bezini çıkarmaya karar verdik, çıkardık ve ilk geceden çiş için kalktı. Kreşe başladığında hiç sorun çıkarmadı. Umarım mutlu olur ve hep böyle rahat atlatır bütün dönüm noktalarını.

Bu dönüm noktalarında uygulamaya başlamadan önce Eylül'e başına ne geleceğini çok anlattım. Bezini çıkarınca neler olacak, okulda O'nu neler bekliyor. Eylül haftalar hatta aylar öncesinden neyle karşılacağını biliyordu. Kafasında birşeyler kuruyordu da. Örneğin okula başlamadan bir hafta önce önüne gelen herkese okul anılarını anlatıyordu. Okulda arkadaşım böyle yaptı, bunu söyledi, ben böyle yaptım, böyle söyledim gibi. Herkes de inanıryordu gerçekten okula gittiğine.

İyi ki Doğdun Kızım

2010-09-19T21:07:00.022+03:00

Canım benim. Çok güzel bir doğum günü partisiyle kutladık yeni yaşını. Ömrün boyunca mutluluk, huzur, sağlık diliyorum. Güzel kızım benim.

Hazırlıklar için çok uğraştım. Sabahlara kadar süs hazırlayıp yine de yorgunluk hissetmeden günü kapattım. Anneme, ablama, babama, eşime, teyzeme, anneanneme yardım ve desteklerinden dolayı çok teşekkür ederim. Çok güzel bir parti olmasını istiyordum gerçekten de öyle oldu.

Kağıttan çiçekler fikri hanimish'ten.

Duvardakileri hamarat diva'nın bu çiçeklerinden esinlenerek yaptım.

Doğum günü pastası ve kurabiyeler Banu han ımdan.

Poğaça tarifi Hatice hanımın blogundan.

Patates toplarının tarifi Mutfak Sırlarından.

Peynirli börek tarifi Eylül'ün bakıcısı Meliha abladan.

Havuçlu mezeyi (adını bilmiyorum) ve sigara böreğini misafirimiz Meral hanım yaptı.

Ablamın, benim ve kızımın kuaförü Seyran bağlarındaki Kuaför İz.

Yaprak sarmasını anneannem ve teyzem yaptı.

Mercimek köftesini ablam.

Biber dolmasını, peynirli böreği, patates toplarını,poğaçaları ben yaptım.

Annem hepimizin yardımcı elamanıydı. Ben ablamın mercimekli köftesine yardım etmedim ama O bana yardım etti.

Babam Eylül'ün moda tasarımcılığını yaptı. Ve bu iki saat sürdü.

Hediye işini eşim üstlendi. Hepimizin adına Eylül'e hediye aldı. Pastayı kestikten sonra hepimiz bir paket alıp verdik. Ben Eylül'e pastayı gösterdim ve işte sana doğum günü hediyem dedim. Çok sevdi.

Parti çok güzeldi. Babam arkadaşını davet etmiş, eşi ve çocuklarıyla geldiler. İlk kez karşılaşmamıza rağmen hiç yabancılık hissetmedik. Eylül çok eğlendi, Berk ve Burak'la çok iyi anlaştı. Yabancılarla hiç ilgilenmeyen Eylül, Burak'la koşturup durdu, Berk'in de sürekli kucağındaydı. İki çocukları olduğunu babam söylemişti. Bende onlara da hediye almayı düşünmüştüm ama hem onlara hediye almayı unuttum hem de pasta için mum.

Eylül'ün ay ay fotoğraflarını eklediğim cdyi oynattık. Eylül'ün ilk üç yılına bakın dedim. Güldüler. Anıları tazeledik. Işıl İstanbul'da olduğu için partiye katılamadı. Hafta içi burada olacak, ozaman ikinci doğum günü kutlamasını yapacağız. Bu sefer oynayası olanlar göbekte atacak.

Doğum günü pastası ve kurabiyeleri çok güzeldi. Pastaya mum almayı unuttuk ama küçücük kültablalarına pembe mumlar koymuştum, ışıklar kapanınca yakarız çok hoş olur diye düşünmüştüm. Pasta mumu olmayınca pasta mumu yaptım ve böyle de çok hoşuma gitti. Üstelik pasta da delik deşik olmamış oldu.

Hazırlıklardan ve partiden bazı resimleri ekledim.

Kısa Kısa Bizden Haberler 11

2010-09-13T15:04:00.005+03:00

Görümcemden boyalar için çanta yapmasını istemiştim, boyalar için değilde iğne ve iplikler için çok şık oldu.

Kumaşla uğraşmaktan çok keyif aldı.

Odasındaki halıları kaldırdım. Yere büyük kağıtları kağıt bantla yapıştırdım. Parmak boyasıyla bebeğini boyuyor.

Kısa Kısa Bizden Haberler 10

2010-09-13T14:41:00.008+03:00

Yapa'nın dergilerini yapıyoruz bu günlerde. Dergide karta düğme yapıştırılması gerekiyordu ama bizde düğme olmadığı için yıldızları kullandık.

Bu iğneleri Eylül geçirdi. Dikiş dikerkende bu iğnelerle uğraşırkende gözümü üstünden ayırmadım.

Çok uzun bir süre ucu küt iğneyle dikiş dikti. Kasnağı ve iğneyi aylar önce almıştım, yeni kullandık. Konsantrasyon süresi çok kısa olmasına rağmen dikişle uzun süre uğraştı.

Kısa Kısa Bizden Haberler 9

2010-09-13T14:37:00.003+03:00

Matematik çalışması yaptık. En arkadaki matematik oyuncağının sayılı ve yıldızlı parçalarını aldım. Alt alta dizdim. biraz yukarıdaki daha önce oyun hamurunu kurutarak yaptığım Yeşil zarı atıp, gelen sayıyı orada göstermesini, yıldızı bulmasını söyledim. sonrada telefondan gelen sayıyı göstermesini istedim.

Kısa Kısa Bizden Haberler 8

2010-09-13T14:30:00.005+03:00

Bayramda mezarları (kayınvalidem,kayınpederim, kayınvalidemin annesi) ziyaret ettikten sonra bağa cevizlere bakmaya gittik. Biraz topladık, biraz yedik.

Kısa Kısa Bizden Haberler 7

2010-09-13T14:25:00.003+03:00

Mezara gittik ama Eylül'e toprak bir alana gidip, çiçeklerin çıkıp çıkmadığına bakacağımızı söyledik. O çiçekleri sularken biz büyüklerimiz için dualar okuduk. Minik Nehir içinde okudum.

Kısa Kısa Bizden Haberler 6

2010-09-13T14:06:00.008+03:00

Eylül'e en sonunda giyinme çerçevelerinden yapabildim.

Kurdele

Düğme

Kısa Kısa Bizden Haberler 5

2010-09-13T14:03:00.005+03:00

Parmak boyasıyla kağıt boyamak yerine dirseğine kadar kollarını boyamayı seviyor.

Kısa Kısa Bizden Haberler 4

2010-09-13T13:58:00.005+03:00

Eylül'le tişört boyadık ama çokta ilgisini çekmedi. ben daha çok uğraştım. Son halini çekmeyi unutmuşum ama.

Kısa Kısa Bizden Haberler 3

2010-09-13T13:52:00.003+03:00

Anneannesiyle birlikte.

Tunalı'da ki D&R kitapçısı. Kitaplarla ilgilenmek yerine sadece oyuncaklarla oynayıp, sandalyeleri dizdi.

Elizinn'de ki pastalara bakıp, kendi doğum günü pastası için sipariş veriyor. Kapısı olsun, ev olsun, anne olsun, baba, çocuk ve bebek olsun.

Tunalı Hilmi'de Işıl ve Pınar teyzesiyle oyun oynuyor.

Kısa Kısa Bizden Haberler 2

2010-09-13T13:39:00.007+03:00

Bilyelerle değişik çalışmalar yaparken. Önce ben yönlenrirdim, sonra kendisi değişik çalışmalar yaptı.

Kendisi hazırlanıyor. Kendine has bir tarzı var kuzumun.

Kısa Kısa Bizden Haberler 1

2010-09-13T13:34:00.002+03:00

Ramazanın başında Belediye parkında koştururken:

Tüketim

2010-09-13T08:49:00.003+03:00

Bu sıcakta bu ramazan nasıl olacak dedik, geldi de geçti. Bayram temizliği, stresi, gezmesi çabucak bitti. Aylarca stresi sardı bizi, referandumun kendisi hemencecik bitti. Herşeyi tüketiyoruz. Hepside ömürden geçiyor. 2010 yılına girdiğimizde vay be demiştik. 2010 yılını da tüketmek üzereyiz. Allah hepimize sağlık versin, zamanı durduramıyoruz bari güzel yaşayalım. Madem tüketiyoruz istesekte istemesekte, sağlıkla, güzellikle, çocuklarımızla ve sevdiklerimizle birlikte tüketelim ömrümüzü.