Ankara

                   Tatil olunca Ankara'ya gidilir gibi bir tavrımız var bizim. Fırsatları pek kaçırmıyoruz buraya gelmek için. Yolumuzu gözleyende olunca gelmemek olmaz ama, değil mi?

İletişim Donanımları - Keşke'siz Bir Yaşam İçin İletişim

              Doğan Cüceloğlu'nun kitabı. Ben göya Nutuk'u okuyacaktım. Sivas kongresinden sonra araya bir iki kitap kattım. Bu kitabı okumanızı öneririm. Çok bilgilendirici, geliştirici, yön verici bir kitap. Yazarın her konu öncesi, bir önceki konunun özetini geçmesi, kitabın sonunda maddeler halinde özet sunması ders kitabı niteliğinde olmuş ve bence çok güzel olmuş. (büyük bir ihtimallede ders kitabı olarak okutuluyordur diye düşünüyorum :) ) Diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum ama annemin yıllar önce bana hediye ettiği İçimizdeki Biz  kitabını okuyamamıştım. O yüzden de korkuyorum diğer kitaplarını okuma girişiminden. 

                Ayrıca http://www.dogancuceloglu.net/tvprogrami izlenmeli. İzlemek, dinlemek çok zevkli.

Evde miyiz, değil miyiz?

        Eğer Eylül'ün yapıp, delip benim de ip geçirip kapıya astğım kapı süsümüzde sadece kapı resmi görüyorsanız evdeyiz demektir. Gelebilirsiniz. Yok eğer kız resmi görüyorsanız dışarı çıkmışız, evde yokuz demektir. Lüften kapı süsümüze göre hareket ediniz efenim. :)

Okul Alışverişi

                 Eylül, yıllar önce kreşe yarım gün olarak başladığında ilk işim sırtına okul çantası alıp takmak olmuştu.Hayır yani ne olacaksa. O daha olayı anlamadan ben heyecan yapıp işi abartmıştım. Gerçi abartmak benim göbek adım gibidir. Birinci doğum gününde de bisiklet almıştım, yürümeye başladığı için. Üç dört ay sonrada ilkokul formasını almayı düşünüyorum. Göz aşinalığı olsun, okul dönemi bir de kafayı formaya takmasın diye. Manyak mıyım neyim. Neyse efendim, Çarşamba günü Suna abla ertesi gün okul alışveriş listesi vereceğini söyledi. Ardından da Eylül'ü uyardı : "Anne ve baba ne zaman uygun olursa o zaman alınacak" diye. Hani çocuk kafayı onları takıp burnumuzdan getirmesin diye. Ertesi gün listeyi aldığımda "bu saate kadar zor dayandım Suna abla, telefon açıp isteyecektim neredeyse" dediğimde bayağı bir güldü Suna abla. Eylül'ün umrumda bile değil ki, hafta sonu alsak sesini çıkarmayacak garibim. Listemizi aldık, eve gidip anneanne ve dedemizin gönderdiği kırtasiye malzemeleri içinden istenilenleri okul çantasına koyup olmayanları almak için aceleyle alışverişe gittik. Ne kadar güzel bir şey yarabbim, bebişin büyüyor ve okul için alışverişe çıkıyorsun. Aldıklarımızın fotosunuda çektim. Anısı olsun, değil mi ama?

Not 1) Fotoğraftaki çanta benim yıllar önce aldığım okul çantası değil. Bu çantayı babası almıştı.

Not 2) Hayır, fotoğraftaki o ayakları yemek gibi bir şansınız yok. :))

60 Ay

Eylül kuzusu 60 ayını doldurdu. İlk okula kaydı bile çıktı. Ama biz kötü anne-baba ilk okul yerine anaokuluna gönderdik. :) Kızımız şimdi anaokullu. 

Doğum gününü okulda kutladık. Geçen yıl da okulda kutlamıştık ve o zaman kucağımda 1 aylık Ekin hanımda vardı. Bu sefer Eylül "Anne Ekin'i de getir" dediği halde "getiremem kızım, uğraşamam onunla" açıklamasıyla götürmedim. Kızım, ben , öğretmenleri ve arkadaşları kutladık. Akşamında da halası aldığı kedili elbiseyi verdi. Meliha teyzesi de beyaz bluz ve kırmızı pantolon almış ama önceden verdi, eve gelmedi. Babası Bilgiçarkı diye bir oyun almış. Eylül'den çok Ekinek ilgilendi. Eylül'de babasının Eylül'e aldığını iddia ettiği ama aslında çaktırmadan Ekin'e aldığı minik toplarla oynadı. Ben de kızıma BDK'nın da tavsiyesiyle üç boyutlu Küçük Prensi aldım. İyiki almışım, çok beğendim.  

Doğum günün kutlu olsun tatlı minicik ablam. Büyüdüğü için değil kardeşi olduğu için abla olan küçücük minicik kızım. Seni çok seviyorum.

25

           Ulusumuzun başı sağolsun. Yazık, çok yazık. Allah sabır versin sevenlerine, yakınlarına. Her güne şehit haberleriyle başlıyoruz.Yazık.

Okul Fobisi

         Çok uzun bir aradan sonra Eylül kuzusu tekrar okuluna gitmeye başladı. Ağlaya ağlaya ilk güne başladı. Aslında Pazartesi başlatacaktık ama babası okul müdürüyle görüşüp öyle başlayalım deyince bir iki haftalık Pazartesi'ye alıştırma çabalarımız boşa çıktı ve Salı günü başlatmaya karar verdik.

       Benim Eylül'ü tekrar okula hazırlamak için yaptığım çok bilimsel konuşmalarda (!) "artık anaokuluna başlıyorsun bıdı bıdı bıdı büyüdün" falan işte diye cümleler yer alıyordu. Meğer ben anaokuluna başlayacağını söyleyince benim minik kuzum, arkadaşlarının alt sınıfta kalacağını sadece kendisinin 6 yaş grubuna gideceğini sanmış. Pazar akşamı bana diyorki "Ama ben daha 6 yaş olmadım ki, 6 yaşa gitmek istemiyor, sadece arkadaşlarımın yanında olmak istiyorum" . Yarabbim ben ne zaman iyi bir anne olacağım? Saçma sapan açıklamalarımla yavrumu ne kadar korkutmuşum. Tamam canım arkadaşlarının yanında kal dedim. Tamam dedi. Ama ben bilimselliğe devam ederek "zaten hep birlikte 6 yaş grubuna geçeceksiniz, diğer 6 yaş olanlar da ilk okula başlayacak" dedim. Ama bir kere kız benim yüzümden nefret etti. Pazartesi Suna ablayla yaptığımız görüşmede  "Eylül'e 6 yaşdan hiç bahsetmeden, okula gideceğini ve arkadaşlarıyla birlikte olacağını" söylememi istedi.

         Akşam okuldan almaya gittiğimde gayet mutluydu. Öğretmenine de söz verdi ağlayarak gelmeyeceğine. Evde de keyfi yerindeydi. Dedesiyle anneannesinin gönderdiği kırtasiye paketini de görünce çok mutlu oldu. (Pakettekilerin fotoğrafını sonra eklemeye çalışacağım.) Ben çıktığımda uyuyordu, okula babası götürecek. Bana da tembih ediyor "ben uyuyorsam uyandırmayın, benim kendim uyanmamı bekleyin" diye. Bugünü ve araya hafta sonu girdikten sonra ki diğer günler nasıl geçecek, nasıl okula gidecek çok merak ediyorum.